Translated by Zaw Htoo
ငါေခၚလုိက္တာနဲ႕ တန္းလာလုိက္ေနာ္, ပဲမမ်ားေနနဲ႕။
ငါကပဲ ပဲမ်ားရတယ္လုိ႔? - အခု ဘယ္သြားေနတာလဲ?
ဘယ္သြားမလုိ႔လဲ အေဖ?
သမီး ဦးေလးအိမ္ကို။ - ဒီမွာ အဝတ္စားေကာင္းေတြ ဝယ္လုိ႔ရတယ္။
ဒါေၾကာင့္ လူတုိင္းေျပာၾကတာ ...
ဆာ႐ုိဂ်ီနီမွာ ဒီဇုိင္းလွလွေလးေတြ ဝယ္လုိ႔ရတယ္လုိ႕။
ရပ္! - ကားရပ္!
ျမန္ျမန္ေလး?
လာ သမီး, ငါတုိ႔ ဒီမွွာဆင္းမလုိ႕ - ခနေနပါဦး ႀကီးေတာ္
မင္းတုိ႔ ဘယ္သြားမလုိ႕လဲ?
ေမာင္းမွာသာ ေမာင္းစမ္းပါ။ - ဆင္းခ်င္တဲ့ ေနရာ ဆင္းမယ္။
ထုိင္ ထုိင္။
ဒီေတာ့ ဘယ္မွာ ဆင္းမလဲ?
သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ဆင္းမယ့္ ေနရာမွာပဲ။
ဒါမွ မဟုတ္ သူေလးဆင္းမယ့္ ေနရာ။
ဘာေကာင္မုိ႔ သူ႕ကုိ ထိရဲတာလဲ။
လြတ္ပါ. - လြတ္ပါ.
ေသနာေကာင္... ငါ့ကုိ လြတ္ပါ! မင္းကမ်ား...
သူ႕ကုိ မထိနဲ႕, သူ႕ကုိ မထိနဲ႕စမ္း။ - ဘာလုပ္ေနတာလဲ?
ကြ်န္မကုိ လႊတ္ပါ ဖယ္စမ္း.
မင္းကုိ သတ္ပစ္မယ္, မသာေကာင္။
စန္နီ! အေပါက္ပိတ္ထား။
ကားေပၚက ေခၚခဲ့စမ္း။
စန္နီ! - ႐ုိက္စမ္း။
ပရီယာ, ေျပး. - ဘယ္သြားမလုိ႕လဲ? မလြတ္ေစနဲ႕.
ပရီယာ, ေျပး! ေျပး!
လုိက္ဖမ္းစမ္း! - ဟင့္အင္း!
သူ႕ကုိ ဖမ္းစမ္း။
ရပ္စမ္း! ရပ္!
ဒီအဖြားႀကီး ဘယ္က ေရာက္လာတာလဲ?
အဖြားႀကီး ဖယ္စမ္း, နားကန္းေနတာလား?
႐ူးေနတာလား? သြားစမ္း။
အဖြားႀကီး, သြားစမ္း။
႐ူးေနတာလား? - ေျပာေနတာ မၾကားဘူးလား?
၁၉၄၇ ခုႏွစ္, ၾသဂုတ္လ။
အိႏၵိရဲ႕ ေနာက္ဆုံး ဘုရင္ခံျဖစ္သူ
အရွင္ မြန္႔တ္ဘတင္း ရဲ႕ အမိန္႕ေတာ္နဲ႕
ၿဗိတိန္ရဲ႕ အရာရွိတစ္ေယာက္ ျဖစ္သူ ဆရာ ရွီရဖ္ရက္ကလစ္ကုိ ...
႐ူးႏွမ္းၿပီး အလြန္အေရးပါေသာ တာဝန္ တစ္ခု ေပးအပ္ခဲ့ပါတယ္။
အိႏၵိယ ႏုိင္ငံကုိ ႏွစ္ပုိင္းခြဲ ဖုိ႔ ။
ဒီေတာ့ ဆရာ ရက္ကလစ္ဖ္ အေနနဲ႕
အိႏၵိယ ေျမပထဝီ အေနအထားကုိ နည္းနည္းေလးမွ မကြ်မ္းက်င္ မသိရွိပဲ။
ၿပီးေတာ့ ေတာင္နဲ႕ေျမာက္ေတာင္ မခြဲျခားတတ္တဲ့ သူက
အိႏၵိယ ေျမပုံကုိ ၾကည့္ၿပီး အလြယ္တကူ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ့တယ္။
သူ အနားသတ္မ်ဥ္း ႏွစ္ခု ဆြဲခဲ့တယ္။
တစ္ခုကုိ ဘဂၤါလီ နဲ႕ ေနာက္တစ္ခု ပန္ဂ်ဗ္ မွာ။
ေလးပတ္ အတြင္းထဲမွာပဲ...
ေလးပတ္ဆုိတဲ့ အခ်ိန္နဲ႕။
သူ႕ရဲ႕ ဘာမဟုတ္တဲ့ အသိဥာဏ္နဲ႕,
ႏုိင္ငံ တစ္ႏုိင္ကုိ ႏွစ္ျခမ္း ပုိင္းခဲ့တယ္။
အိႏၵိယ ႏွင့္ ပါကစၥတန္ ဆုိၿပီးေတာ့.
အားလုံးကုိ ပုိင္းျခားခဲ့တာ။
လယ္ေတြ, စားက်က္ေတြ, လမ္းသြယ္ေတြ, ရြာေတြ, ၿမိဳ႕ေတြ, ျမစ္ေတြ.
ဂ်ဴဟ္လီယမ္(ပါကစၥတန္ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕), ေဟမာလီယား ( အိႏၵိယ ေတာင္တန္းတစ္ခု), ကခ်္, သားရ္,
တရိစာၦန္ေတြ, ေယာက်္ား, မိန္းမ, ခေလး, လူႀကီး လူငယ္, တစ္ခုမက်န္.
တစ္ေယာက္မက်န္, တစ္ခုမက်န္ အားလုံးကုိ ႏွစ္ပုိင္း ခြဲျခား လုိက္တယ္။
ဆရာ ရက္ကလစ္ဖ္ ရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္ မ်ဥ္းႏွစ္ေၾကာင္းနဲ႕
၁၄သန္းမွၽေသာ လူေတြရဲ႕ အသက္နဲ႕ ဝိဥာဥ္ေတြကုိ ပုိင္းျခားပစ္လုိက္တယ္။
သန္းခ်ီေသာလူေတြ အိမ္ယာမဲ့ ျဖစ္ကုန္တယ္။
လူဦးေရ ေသာင္းေက်ာ္ အျပစ္မဲ့ ေသဆုံးခဲ့ရတယ္။
ေနာက္လာမယ့္ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကေတာ့
ရက္ကလစ္ဖ္ မ်ဥ္းေၾကာင့္ အုိးမဲ့အိမ္မဲ့ ဘုံေပ်ာက္ခဲ့ရတယ္။
ဒီဇာတ္လမ္းက ဒီအိမ္ရဲ႕ အေၾကာင္းပဲ။
ဒီ အိမ္ႀကီးက နယ္စပ္ မ်ဥ္းႏွစ္ေၾကာင္းေပၚမွာ ...
ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး တည္ရွိေနေသာ္လည္း ...
ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ပုိင္းပုိင္းလုိ႔ မရခဲ့ဘူး။
ဘြန္ေဒေလယားစ္ ကေန ဟာဘုိလားစ္ အထိ
ဒီ ဂုဏ္သတင္းႀကီးမားတဲ့ ပုံျပင္ကုိ တုိ႔ေတြ ၾကားသိ နားေထာင္ခဲ့ရတာ။
ရန္သူေတြကုိ ရဲရဲဝံဝံ တုိက္ခုိက္ခဲ့တဲ့ ဂ်န္ဆီ က ဘုရင္မႀကီး အေၾကာင္းပဲ။
နားလည္ရဲ႕လား လာလ္ဒီး?
ဘုရင္မင္းျမတ္ႀကီး နတ္ရြာစံသြားေတာ့,
ဘုရင္မႀကီးက ပုဝါေနာက္မွာ ပုန္းကြယ္ၿပီး ငုိမေနဘူး။
နန္းေတာ္ တစ္ခုလုံးမွာ သစၥာေဖာက္ လွည့္ျဖားတဲ့သူေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ မ်ားမ်ား
ဘုရင္မႀကီးက ရဲရဲဝံဝံ ရင္ဆုိင္ခဲ့တယ္။
ေၾကာက္ရြံမေနဘူး။
ဓါးေရး, ျမင္းစီးတာ အကုန္လုံးကုိ အရင္ကတည္းက တတ္ေျမာက္ၿပီးသား။
ဒါေပမယ့္ ဘုရင္မ အေနနဲ႕ ကုိယ္တုိင္ တပ္မေတာ္ တစ္ခု ဖြဲ႕စည္းဖုိ႔
အခက္အခဲ အလြန္ျဖစ္ေနတယ္။
အလံကုိ ေလေပၚမွာ လႊင့္ထူၿပီး ႏွလုံးသားမွာ ရဲစြမ္းသတၱိ အျပည့္နဲ႕
ရန္သူစီကုိ ေနာက္ျပန္မလွည့္ တုိက္ခုိက္ခဲ့တာ။
ရန္သူေတြကုိလည္း... - အလြန္ကုိ ရဲစြမ္း သတၱိရွိတဲ့ မိန္းမသားတစ္ေယာက္။
လက္ရွမီးဘုိင္ ဆုိတဲ့ နမည္နဲ႕, သူ(မ)က သမုိင္းအသစ္ ေရးထုိးခဲ့တယ္။
ဂ်န္ဆီရဲ႕ နန္းေတာ္ကုိ ကာကြယ္ခဲ့တယ္။
ၿဗိတိသွ်ေတြကုိ ေတာ္လွန္ခဲ့တယ္။
လက္ထဲမွာ ဓါးတစ္လက္နဲ႕
ေနာက္မွာ သားငယ္ေလးကုိိ ခ်ီ္ထားၿပီး... - ဘုရင္မႀကီး လက္ခ္ရွမီးမွာ သားေတာ္ ရွိတယ္?
အင္း, ဒါေပမယ့္ သူ႕ေသြးသားေတာ့ မဟုတ္ဘူး။
ေမြးစားထာတာ ျဖစ္မယ္။
ဒါဆုိ သမီးက ဘယ္သူ႕ သမီးလဲ?
ဒီေကာင္စုတ္မေလး တျခားေမးစရာ မရွိဘူးလား။
လာဒ္လီ! - သြား ဘာပုံျပင္မွ ထပ္မေျပာျပေတာ့ဘူး။
သြား စာသြားလုပ္... - လာဒ္လီ.
ဘာမွ ထပ္မေျပာေတာ့ဘူး။ - ဒီေကာင္မေလးနဲ႕ေတာ့...
လာဒ္လီ. - ေလအုိး။
ကုိယ့္ဖာသာ ေရခ်ိဳးမလား ေရတြင္းထဲ ပစ္ခ်ေပးရမလား?
ေဘဂြန္ဂ်မ္း က အန္တီ့ကုိ ေခၚေနတယ္။
ဒါေပါ့. ေဘဂြန္ဂ်မ္း ေခၚမွေတာ့ လာကုိလာရမွာေပါ့။
ဖယ္စမ္း။
ဘာျဖစ္တာလဲ ေကာင္မ? ႐ူးသြားတာလား?
ေသျခင္းဆုိး မ်ိဳးမစစ္ႀကီး။
ငါ့ရင္ဖက္ကို မကုိင္နဲ႕လုိ႕ ဘယ္ႏွစ္ခါ ေျပာရမလဲ !
လူလုိ နားမလည္ဘူးလား?
ထြက္သြားလုိက္ေတာ့။
ေနာက္တစ္ခါ ဒီမွာ ထပ္ေတြ႕ၾကည့္,
နင့့္္ညီေလးကုိ အပုိင္းပုိင္း ဖ်က္ပစ္မယ္။
ပါးစပ္ပိတ္. - ထြက္သြား!
ဂူလာဗုိး. ေစာက္႐ူးမ။
ေစာေစာစီးစီး ဘာလုိ႔ ဆူညံေနတာလဲ။
ကိစၥျဖတ္ၿပီး အျပင္ထြက္လာခဲ့ေတာ့, ေဘဂြန္ဂ်မ္း က ေတြ႕ခ်င္လုိ႔တဲ့။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း, ဒီေကာင္မေလးက ၿပီးခဲ့တဲ့ အေရးခင္းတုန္းက အဓမၼက်င့္ခံလုိက္ရတယ္။
ဒီလုိ အခ်ိန္အခါမ်ိဳးမွာ ေယာက္်ားေလးျခင္းေတာင္ အဓမၼက်င့္ခံ ေနရတာ။
သူ႕အေဖက သူ႕ကုိ လက္မခံေတာ့ပဲ, ဒီမွာ ထားခဲ့လုိက္တယ္။
အေဖ, ေမာင္, အကုိ, သား, ေယာက်္ား.
ေဘဂြန္ဂ်မ္းရဲ႕ အျမင္မွာေတာ့ ,
ေယာက်္ားတုိင္းဟာ ႏွာဘူးတဏွာ႐ူးေတြပဲ။
ဒါေပမယ့္ ေဘဂြန္ဂ်မ္းရဲ႕ အျမင္ ေနာက္တစ္ဖက္မွာဆုိရင္ေတာ့ ေယာက္်ားတုိင္းဟာ ဘဲငန္းေတြလုိပဲ။
ေျခသုံးေခ်ာင္းပါတဲ့ ဘဲငန္းေတြေပါ့။
မင္းအေဖက အမည္ေတာ့ ေပးခဲ့မွာပဲ။
ထားလုိက္ပါ, ငါ အသစ္တခု ေပးတာေပါ့။
သူ႕ ပါးေလးေတြက ပန္းသီးေတြလုိ အနီေရာင္ သန္း ေနတာပဲ။
ကရွ္မီး က ျဖစ္ဖုိ႔ မ်ားတယ္။ - ဟုတ္.
ေကာင္းၿပီ, ဒီေန႕က စၿပီး မင္းအမည္က ရွဗ္နမ္း.
ခ်စ္စႏုိး အမည္က ရွဗ္ဗူး.
မွတ္မိမယ္ မလား?
အန္တီ, သူ႕ကုိ အထဲေခၚသြားလုိက္။
ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး တစ္ခုခု ေကြ်းလုိက္။
စူဂ်ီးဒ္. - ဟုတ္, မမႀကီး.
ေစ်းကေန သူ႕အတြက္ ဝတ္ေကာင္းစားလွေလးေတြ ဝယ္ခဲ့
႐ူဗီနာ.
ဟုတ္. - လာ သမီး.
ဂ်မီလာ, လတ္တား.
နင္တုိ႕ သုံးေယာက္ သူ႕ကုိ ဂရုစုိက္လုိက္, လာ သမီးေလး။
သူ႕ကုိ သင္ေပးလုိက္။
စလင္းမ္, တကယ္လုိ႕ ရဲစခန္းကပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူ႕ ေဆြမ်ိဳးသားျခင္းထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ ျဖစ္ျဖစ္
လာရွာတယ္လုိ႕ သတင္းၾကားရင္။
ေဘဂြန္ဂ်မ္းက သူ႕ကုိ ခုိလႈံရာ ေပးလုိက္ၿပီလုိ႕ ေျပာလုိက္။
ထပ္မရွာခုိင္းနဲ႕ေတာ့။
ဟုတ္ကဲ့။
ခနေလး ဒီကုိလာဦး။
ခပ္နာနာေလး ႏွိပ္ေပး, ႐ူဗီနာ.
ငါ့သမီးေလး, သိပ္နာက်င္ေနတယ္ မလား?
လန္႕ျဖန္႕သြားတယ္ မလား။
အဲ့ဒီလူေတြ ေတာ္ေတာ္ ယုတ္မာ ရက္စက္တယ္ မလား?
ဒီလူေတြ အၫွာအတာ မရွိဘူး မလား။
အေဖအရင္းကေတာင္ တာဝန္ မယူေတာ့ဘူး။
ေနာက္ဆုံးေတာ့ အကုန္ပြင့္ထြက္သြားၿပီ။
မဟုတ္ရင္ မင္းရဲ႕ နာက်င္မႈ ဒီတသက္ သက္သာမွာ မဟုတ္ဘူး။
အခု ဘဝ ေရွ႕ဆက္ဖုိ႔ မခက္ခဲေတာ့ဘူး။
"သူ႕ကုိ နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္း ခ်စ္ခဲ့ မိတယ္"
"အမွတ္တရ အေဟာင္းေလးေတြကလည္း အသစ္ အသစ္ ျပန္ ျဖစ္ေနလုိ႕"
"ဒါ ဘာေတြ ျဖစ္ေနတာလဲ?"
"ဘယ္အခါမွာ အသက္ကုိ ႐ႈသြင္းရပါမလဲ"
"ဘယ္အခါမွာ ျပန္႐ႈထုတ္လုိက္ရမလဲ?"
"နာက်င္မႈေတြ အားလုံး တုိ႔စီပဲ ေဆာင္က်ဥ္းလာေနတယ္"
"ဒါ ဘာေတြ ျဖစ္ေနတာလဲ?"
"နက္နက္႐ႈိင္းရႈိင္းကုိ ခံစားခဲ့ရတယ္..."
"အဝဒ္ၿမိဳ႕ေလးရဲ႕ ေနဝင္ဆည္းဆာက မ်က္ဝန္းမွာ ေရာင္ျပန္ ဟပ္ေနရဲ႕"
"ႏႈတ္ခမ္းေတြက ဘီနာရပ္စ္ လုိ လွပေနေလရဲ႕."
"ဂ်ီဟ္လူးမ္ က မုိးေရ စက္ေတြက တုိ႕ေခါင္းေပၚကုိ သြန္းခ်လွ်က္."
"ကမ္းစပ္ တစ္ခုကေန တစ္ခုကုိ လွည့္လည္ သြားေနေလရဲ႕"
"ဒါေၾကာင့္ပဲ တုိ႔ ခုိလႈံရာ ရွာမေတြ႕ခဲ့ဘူး"
"ဒါ ဘာေတြ ျဖစ္ေနတာလဲ?"
"နက္နက္႐ႈိင္းရႈိင္းကုိ ခံစားခဲ့ရတယ္..."
"နာက်င္တဲ့ ေဝဒနာေတြၾကားက သူ႕အရိပ္အေယာင္ကုိ ေမွ်ာ္ၾကည့္ေနမိတယ္"
"သူ႔ အရိပ္နဲ႕ ကင္းေဝးတဲ့ ေနရာမွာ မေသဆုံးလုိက္ ပါရေစနဲ႕"
"တုိ႔ အိမ္အဝထိ ရွင္ ေရာက္လာခဲ့ၿပီးမွ."
"တုိ႔ႏွလုံးသားကေတာ့ ေသြးသံတရဲရဲ ႏွင့္ လူသူ ကင္းမဲ့ရာကုိ ေရာက္ေနေလရဲ႕"
"ဒဏ္ရာေတြကုိ နံႏြင္းေလး သုတ္လူးလုိက္ပါ"
"နာက်င္မႈေတြ ေျပေပ်ာက္ ႏုိင္ေပမလား"
"ဒါ ဘာေတြ ျဖစ္ေနတာလဲ?"
"သူ႕ကုိ နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္း ခ်စ္ခဲ့ မိတယ္"
"အမွတ္တရ အေဟာင္းေလးေတြကလည္း အသစ္ အသစ္ ျပန္ ျဖစ္ေနလုိ႕"
"ဒါ ဘာေတြ ျဖစ္ေနတာလဲ?"
"နက္နက္႐ႈိင္းရႈိင္းကုိ ခံစားခဲ့ရတယ္..."
ဆရာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဆက္ရာဂ်္ ရဲစခန္းကုိ သြားခဲ့တယ္။
ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔က သူတုိ႔ လုပ္ပုိင္ခြင့္ မရွိဘူးလုိ႔ ေျပာလႊတ္လုိက္တယ္။
အဲ့ဒီေတာ့ သူတုိ႔ ဘာမွ မလုပ္ေပးလုိက္ဘူး။
ေက်းဇူးျပဳၿပီး... - ငါ ဘာလုပ္ရမလဲ?
အဲ့ဒါက ငါတုိ႔လုပ္ပုိင္ခြင့္ နယ္ပယ္လည္း မဟုတ္ဘူး။
ၿမိဳ႕နဲ႕လည္း ေဝးတယ္။
ေကာင္ေလးေတြက အရြယ္ေရာက္လာၿပီ ဆရာ။
သူတုိ႕ကုိ ထိန္းသိန္းဖုိ႔ မလြယ္ေတာ့လုိ႕ပါ။
ခင္ဗ်ားသိလား, ကြ်န္ေတာ့္ သမီးလည္း အရြယ္ေရာက္လာတာပဲ။
ေရွ႕လကပဲ, ၁၀ႏွစ္ ျပည့္တာ။ ဟုတ္ကဲ့။
မွန္ပါတယ္. - ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ သိတယ္
ဒါေတြက အေဖရဲ႕ တာဝန္ပဲေလ။
ဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္သမီးကုိ ညစ္ညမ္းတဲ့စာေပ ကိစၥ ေတြနဲ႕ ေဝးရာမွထားတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဆရာ, အဲ့ဒါက ျပသနာ မဟုတ္ေသးဘူး။
အဲ့ဒီ ့ပတ္ဝန္က်င္မွာ ျပည္တန္ဆာ ေတြက ေျခခ်င္း လိမ္ေနတာ။
အဲ့ဒီကေန ျဖတ္သြားျဖတ္လာ လုပ္ဖုိ႔ေတာင္ မလြယ္ေတာ့ဘူး။
အရက္ေသာက္မယ္, ေဆးရူမယ္.
၂၄ နာရီ ဆဲဆုိေနတယ္။ - ခင္ဗ်ား ဘယ္လုိထင္လဲ?
ဖာ ေတြက ဘာသာေရး ကုိင္း႐ႈိင္းတယ္လုိ႔ ထင္ေနတာလား။
ဒီသေဘာ မဟုတ္ပါဘူး, ဆရာ။
ခင္ဗ်ား အသိပဲဗ်ာ။
သူတုိ႔ေၾကာင့္ ေရာဂါေတြ ပြားမ်ားတာေပါ့ - ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေျပာစမ္း
စေနေန႕ည ၉နာရီခြဲေလာက္က ခင္ဗ်ား ဘယ္ေရာက္ေနလဲ?
အမ္, ကြ်န္ေတာ္...
ကြ်န္ေတာ္...
မူဟ္လာဟ္ နစီရူးဒ္ဒီးန္ ကုိ တခ်ိန္တုန္းက လူတေယာက္ လာေျပာဖူးတယ္:
"ကြ်န္ေတာ့္သားက သၾကားေတြ အမ်ားႀကီးစားေနလုိ႕ ဘာလုပ္ရမလဲ တဲ့?"
"ေနာက္တပတ္ေလာက္မွ ျပန္လာခဲ့လုိ" ့ မူလာဟ္ ျပန္ေျဖလုိက္တယ္။
"အရင္ဆုံး ငါ သၾကားစားတာ ရပ္လုိက္ဦးမယ္."
ဘာလဲ? ဆရာ ဘာေျပာခ်င္တာလဲ ဆရာ?
ကြ်န္ေတာ္ နားမလည္ဘူး... - အရင္ဆုံး, ခင္ဗ်ား သၾကားမစားနဲ႕ေတာ့။
ေနာက္မွ ခင္ဗ်ားသားေတြကုိ တား, ဟုတ္ၿပီလား။
အကယ္၍ လူယုတ္မာ တစ္ေကာင္ေကာင္က အျပစ္မရွိတဲ့ သူေတြကုိ လက္တင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားတာနဲ႕ ...
စလင္းမ္ မရ္ဇာ က ဒီေျမေပၚမွာ အားလုံးကုိ ျမဳပ္ပစ္လုိက္မယ္။
ေသာက္က်ိဳးနည္း တရိစာၦန္ေတြ ဒါနဲ႕မ်ား မြစ္လင္မ္ လုိ႔ေျပာရဲေသးတယ္။
အထိကရုဏ္းက ျပင္းထန္လြန္းလုိ႔ ဘယ္လုိ ေျပာျပရမွန္းေတာင္ မသိဘူး။
ဒါေပယ့္ စလင္းမ္ မရ္ဇာ က အျပင္းအထန္ ဆန္႕က်င့္ၿပီး
မရ္ဇာက ဟႏၵဴေတြကုိ အႏၲရာယ္ ကင္းကင္းနဲ႕
ယာယီ စခန္းထိ မေရာက္မျခင္း ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ ေပးခဲ့တယ္။
ဒါေပမယ့္...
သမီး, နင့္ဆံပင္ေတြကလည္း သန္းေတြရဲ႕ ယာယီ စခန္းပဲ။
အဲ့အတြက္ သူဘာျပန္ရလဲ ဆုိေတာ့?
ဖိနပ္ေတြနဲ႕ ပစ္ေပါက္ၾကတယ္, အမ်ိဳးမ်ိဳး သိကၡါခ်ၾကတယ္။
လူယုတ္မာေတြက ရဲအလုပ္ ျပဳတ္ေအာင္ပါ လုပ္ပစ္လုိက္ၾကတယ္။
အဲ့ဒီ အခ်ိန္ကတည္းက စလင္းမ္ ဒီမွာ ေနေနေတာ့တာပဲ။
အန္တီ, ဟိႏၵဴကုိပဲ သတ္သတ္ မြစ္လင္မ္ကုိပဲ သတ္သတ္ လူသတ္တာပဲ မဟုတ္ဘူးလား?
ဒီေတာ့ ေမးခ်င္တဲ့ ေမးခြန္းက
ျဖစ္လာဖုိ႔ ရွိလား မရွိဘူးလား?
ခင္ဗ်ားပဲ ရူးသြားလိမ့္မယ္။
ေမးရမယ့္ ေမးခြန္းက ဘယ္ေတာ့ ျဖစ္မလဲဆုိတာပဲ?
ဒါေတြက ေကာလဟာလ သက္သက္ပါ။
ခနတျဖဳတ္ေတာ့ ေထာင္ေထာင္ လုပ္ၾကမယ္
ၿပီးရင္ နယ္စပ္ကုိ ပုိ႕လုိက္မယ္။
ၿပီးရင္ ျပန္ၿငိမ္သြားတာပဲ။
အဲ့ေနာက္ပုိင္း အားလုံး ပုံမွန္ ျပန္ျဖစ္သြားတာပဲ။
ပန္ဒိဗ္ ေျပာထားတယ္ေလ ဒါမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ဖုိ႔ မလြယ္ပါဘူးလုိ႕။
ပန္ဒိဗ္ႀကီး. ပန္ဒိဗ္ႀကီး . ပန္ဒိဗ္ႀကီး .
သူ တစ္ေယာက္တည္းပဲ တႏုိင္ငံလုံးက ႏုိင္ငံေရးကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ေနမွာလား?
ဂ်ီနဟ္ လည္း ရွိတယ္, ဆရာႀကီး ဆင့္, ဆာရ္ဒါ သူတုိ႔လည္း ရွိေနတာပဲ.
ဂႏၵီႀကီး လည္း ရွိတာပဲ။
မင္းရွိတယ္, ငါရွိတယ္, ေဟာဒီ့ ဘလီယား လည္း ရွိတယ္။
ငါတုိ႔ အတူဆုိ...
ဘာမွ မျဖစ္ေစရဘူး။
နားလည္လား?
ငါတုိ႕ ၿငိမ္ခံေနတာကုိ ၿဗိတိသွၽ ေတြ အသုံးခ် ေနတာ ၾကာၿပီ။
ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀။
လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကတည္းက ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ေတြ ကံတရားကုိ ယုံၾကည္လာၾကတာ။
သူ ဘာေျပာေနတာလဲ? - အခုေတာ့...
တုိ႔ေတြရဲ႕ ကတိကုိ အဖက္ဆယ္ရမယ့္ အခ်ိန္ ေရာက္လာခဲ့ပါၿပီ။
သူ ဘာေျပာေနတာလဲ? - တစ္တုိင္းျပည္လုံး မဟုတ္ရင္ေတာင္...
အတုိင္းအတာ တစ္ခုထိေတာ့ စိတ္တုိင္းက် ျဖစ္ေစမွာပါ။
သန္ေခါင္းယံရဲ႕ နာရီလက္တံ အသံေတြနဲ႕, တကမာၻလုံး အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ
ငါလည္း ဘာမွ မသိဘူး။
အိႏၵိယ အေနနဲ႕ လြပ္လြပ္လပ္လပ္ ႏုိးထ လာပါလိမ့္မယ္။
လြပ္လပ္ေရး!
လြပ္လပ္ေရး! ဂုဏ္ယူပါတယ္!
ဘာေတြ ျဖစ္ေနတာလဲ?
လြပ္လပ္ေရး!
တုိ႔ေတြ လြပ္လပ္ေရး ရၿပီ။
လြပ္လပ္ေရး!
ေနာက္ဆုတ္ေန, ေနာက္ဆုတ္။
အန္တီ သူ႕ကုိ ၾကည့္ဦး။
သူ႕လက္ထဲမွာ မီး႐ႈးပန္းနဲ႕။
ဂ႐ုစုိက္, အန္တီ.
လားလ္ဒီး, သြား.
မလွဘူးလား?
အားလုံး လာယူလုိ႔ရတယ္ေနာ္။
ဂ႐ုစုိက္. လားလ္ဒီ...
လားလ္ဒီး အတြက္။
ဒါ ဘာလဲ ဆရာ။
သူကေတာ့ ရွင္ေနာက္ဆုံး ေပးထားတဲ့ စာအုပ္ေတာင္ ၿပီးေအာင္ မဖတ္ေသးဘူး။
ဘာပါလိမ့္?
ဗီးရ္... - ဗီးရာဂနာ.
ဟုတ္တယ္, ဗီးရာဂနာ .
ၿပီးေတာ့ ဒီေဗ်ာက္အုိးေတြ, မုန္႕အခ်ိဳေတြနဲ႕
ဘာလုိ႕ အကုန္က် ခံေနတာလဲ ဆရာ?
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔မွာ လူမႈေရး အလုပ္ေတြ အတြက္ ပါတီ ေထာက္ပံ့ေငြေတြ ရွိတယ္ေလ။
ဒါေတြက ကြ်န္ေတာ့္ ကုိယ္ပုိင္ ဝင္ေငြနဲ႕ မဟုတ္ပါဘူး။
ငါ့ အထင္ေတာ့ နင့္ပုိက္ဆံအိတ္လည္း နင့္ႏွလုံးသားလုိ ပဲထင္တယ္။
ႀကီးမားတယ္။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း, ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္က ဒီေန႔ပဲ လြပ္လပ္ေရးရတာ။
ခင္ဗ်ား ေအာင္ပြဲ မခံဘူးလား?
"လြပ္လပ္ေရးက ေယာက်္ားေတြ အတြက္ပဲ။"
"မိန္းမေတြက အဓမၼက်င့္ခံရတဲ့ ဘဝကေတာင္ မလြတ္ေျမာက္ႏုိင္ေသးဘူး။"
"ငါတုိ႕ ညီမေတြ အမေတြ အေမေတြ မေတာ္မတရားက်င့္ခံ ရရင္ ဘယ္လုိ ေအာ္ေျပာရမလဲ?"
ေတာ္ေတာ္ တုံးအ ပါလား ဆရာ။
"ဖာ တစ္ေယာက္ အေနနဲ႕ သူ႕အတြက္ ေဖါက္သည္ ရွိတဲ့ေန႕ ေအာင္ပြဲခံ သင့္လား"
"ေဖါက္သည္ မရတဲ့ေန႕ ေအာင္ပြဲ ခံသင့္လား?"
ဒီေတာ့ လြပ္လပ္ေရး ရလုိ႔ မေပ်ာ္ဘူးပါ့။
"လြပ္လပ္ေရး ဆုိတာ ေစာက္ပုိ စကားပါ။"
အားလပ္ရပ္ ဆုိတာ အလုပ္အကုိင္ ထိခုိက္တယ္။
ဒီေန႕ဆုိ မုိးလင္ကေန အခုထိ တစ္ေယာက္မွ ေပၚမလာေသးဘူး။
ဂုဏ္သေရရွိ လူခ်မ္းသာေတြက ဒီလုိေန႕ေတြဆုိ သူတုိ႔သားမယားေတြနဲ႕ သုံးလုိ႔ ျဖဳန္းလုိ႕။
ဘယ္လုိေၾကာင့္ ဖာတန္းကုိ လာၾကမလဲ?
တကယ္လုိ႔ တစ္ေကာင္ေကာင္ လာရင္ေတာင္
မူး႐ူးေနတဲ့ အလုပ္ၾကမ္းသမားေတြပဲ ၿပီးရင္ မသာေတြက အိပ္ယာေပၚ အန္သြားေသးတာ။
ေနာက္ဆုံး တစ္ေယာက္ တစ္ေလမွ မလာရင္ေတာ့ ေစာက္ရဲ ေျမယုိးေတြေတာ့ ေျပာမေနနဲ႕ေတာ့။
မသာေကာင္ေတြက အေျခာင္ႏႈိက္ဖုိ႔... - ခင္ဗ်ား နားလည္မႈ လြဲေနတယ္, ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
ၿဗိတိသွၽ ေတြရဲ႕ ႏွစ္၂၀၀ ေလာက္ ကြ်န္ျပဳ ႏွိပ္စက္ခံၿပီးမွ
တုိ႔ေတြ လြပ္လပ္ေရး ျပန္ရတာ။
"မိန္းမပ်က္ေတြ အတြက္ေတာ့ ေန႕တုိင္းက အတူတူပါပဲ"
"မီးေတြ ပိတ္သြားရင္ ေယာက်္ားေတြက ေယာက်္ားပဲ"
"ဟႏၵဴ, မြစ္လင္မ္, ဘရာမင္, ဘာသာမဲ့."
"မီးပိတ္လုိက္ရင္ အားလုံး ဒီလုိင္းပဲ"
"ဒီ ျပည္တန္ဆာ အိမ္က"
"တုိင္းျပည္ တစ္ခုလုိပဲ"
"ၿပီးေတာ့ လြပ္လပ္ေရးဆုိတာ..."
ေစာက္ေကာင္မ ေဗ်ာက္အုိးနဲ႕ ေဝးေဝးေန။
ဂ႐ုစုိက္, သမီးေလး.
နင့္ အခြက္ ေလာင္သြားရင္
လမ္းေဘးက ေခြးမသာသာ ျဖစ္သြားမယ္။
ဘယ္အေကာင္မွ ပုိက္ဆံေပးမွာ မဟုတ္သလုိ ငါလည္း ဒီမွာ မထားေတာ့ဘူး။
ကန္ထုတ္ပလုိက္မယ္ ဒီကေန! - ဒီမွာ...
လြပ္လပ္ေရးရလုိ႔ ေအာင္ပြဲခံေနတာပါ။
ဝင္မပါနဲ႕, ရွင္ သူတုိ႕ကုိ အက်င့္ဖ်က္ေနတယ္
ေဟ့
သူက စိတ္တုိလွႀကီးလား။
ေစာက္ေကာင္မ... - ဘာလုိ႕လဲ?
နင္ေကာ ေဒါသ မထြက္ဘူးလား ေကာင္မ?
ေဘဂြန္ဂ်မ္း, ဒီမွာေတာ့ ခြဲျခားခြဲျခား မလုပ္နဲ႕
ငါတုိ႔ အားလုံး ဒီမွာ တန္းတူပဲ။
ငါတုိ႕အားလုံးက မိန္းမပ်က္ေတြပဲ
ပိတ္စမ္း! - ႐ူဗီနာ, ဒီေကာင္မေတြကုိ ထိန္းစမ္း။
ေသနာမေတြ... ငါ့ လက္စာ မိမယ္။
အခု နင္ျပန္လုိက္တာ ေကာင္းမယ္ ဆရာ။
ေနာက္ေနာင္လည္း ဒါမ်ိဳး လက္ေဆာင္ေတြ ယူမလာနဲ႕။
ဘာလုိ႕လဲသိလား, ေဘဂြန္ဂ်မ္း ဒါမ်ိဳးေတြ စိတ္မဝင္စားဘူး။
သူ႕ အေၾကြးကုိ အျပတ္ရွင္းေနက်ပဲ။ ပုိက္ဆံေတာ့ မရွိဘူး
လုိခ်င္ရင္ ဒီဟာေတြက ႀကိဳက္တာ တစ္ေယာက္ ေခၚသြား... အေတြးအေခၚမရွိပဲ ေျပာခ်င္ရာ မေျပာပါနဲ႕။
ကြ်န္ေတာ္ ဒီလာတယ္ဆုိတာ တုိင္းျပည္...
တုိင္းျပည္ အတြက္မေျပာနဲ႕ ဒီက အေမႏွမေတြ အတြက္ပဲ စဥ္းစားပါဦး?
ဟိႏၵဴ, မြစ္လင္မ္, အဂၤလိပ္ေတြ. ဒီကုိလာသမွ် ဘယ္အေကာင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္။
ေယာက်္ားနဲ႕ တူတဲ့ အလုပ္ပဲ လုပ္ၾကတာ။
ဒီေတာ့ ဘယ္သူ႕ကုိ ေစာက္ေရး လုပ္ေနရဦးမလဲ... - ဒါ ခင္ဗ်ားရဲ႕ တုိင္းျပည္ပဲေလ။
ေကာင္းၿပီ, ဒါဆုိ ေျပာေလ။
'သန္းခ်ီ ရွိတဲ့ ေယာက်္ားေတြကုိ လုိက္ေမးၾကည့္ေလ'
'ငါ့စီက ေကာင္မတစ္ေယာက္လာက္ကုိ လက္ထပ္ၿပီး ဒီက ေခၚသြားႏုိင္မလားလုိ႕။'
ေျပာေလ။
ကြ်န္ေတာ္က... - ဘာမွ မလုပ္ပါနဲ႕ ဆရာ။
ဘာတစ္ခြန္းမွကုိ မဟပါနဲ႕။
ငါ့ကုိ ေပး။
ငါ့ကုိ ေပး...
ေဘဂြန္ဂ်မ္း ေျပာတာေတာ့ တုိ႕ေတြရဲ႕ ကုိယ္ခႏၶာတင္ မဟုတ္ဘူး
ႏွလုံးသားေတြကပါ တန္ေၾကးရွိတယ္တဲ့။
ဆရာ.
ဒီမုန္႕အခ်ိဳေတြ ေဗ်ာက္အုိးေတြ အတြက္နဲ႕
ရွင့္အတြက္လည္း ကြ်န္မအေနနဲ႕ ျဖည့္ဆည္းေပးႏုိင္ပါတယ္။
ႏွလုံးသား အတြက္ပဲ။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း ေျပာတာ မွန္တယ္။ အားလုံးမွာ တန္ေၾကးရွိတယ္။
ကုိယ္ခႏၶာ, အသက္ဝိဥာဏ္ ၿပီးေတာ့ ေျမႀကီး။
ပန္ဒိဗ္, ဆရာ ဆရ္ဒါး, ဘလ္ဝန္႔ဆင့္, ဂ်ီနဟ္
လုိက္ကြတ္ခန္း, အားလုံးက သေဘာတူညီခ်က္ ေပးလုိက္တယ္။
သူတုိ႔ သေဘာတူတူ မတူူတူ ဘယ္သူက အေရးစုိက္လုိ႔လဲ။
ဒီႏုိင္ငံက ငါတုိ႔အပုိင္ပါ. - ျဖစ္ခဲ့ဖူးတာပါ !
အခု ပန္ဂ်ဗ္ကုိ ျဖတ္ၿပီး နယ္နမိတ္မ်ဥ္း ဆြဲပလုိက္ၿပီ။
ဒီအျခမ္းက အိႏၵိယ ေနာက္တစ္ျခမ္းက ပါကစၥတန္။
ၾကားထဲက အဂၤလိပ္က ဒီ နယ္နမိတ္မ်ဥ္းကုိ ေရးဆြဲတာ။
ရက္ကလစ္ဖ္.
ရက္ကလစ္ဖ္ မ်ဥ္း။
နယ္စပ္မ်ဥ္းက ပသန္ေကာ့တ္ အေနာက္ဖက္ကေန စတင္ၿပီး
ပသန္ေကာ့က စဂရ္ဂါး ဆုိတဲ့ ေဒသနဲ႕ ေဂၚဒစ္ပူးရ္ ဆုိတဲ့ ေဒသ
ဆုံေတြ႕တဲ့ ေနရာအထိ။
အဲ့ဒီမွ တဆင့္ စဂရ္ဂါး နယ္စပ္ ေဒသ ႏွင့္
ေဂၚဒစ္ပူးရ္ ေဒသ တုိ႔ၾကား , ဘတ္လား ႏွင့္ ႐ုိးဗား ေဒသ ႏွစ္ခုၾကား။
အန္ဆာလာ ႏွင့္ ရွာဒါရား ေဒသ ႏွစ္ခုၾကား။
ရာဗီ ျမစ္တစ္ေလ်ာက္ အထိ။
လာဟုိး ေဒသ ႏွင့္ အမရစ္တာ ေဒသ တုိ႔ ဆုံေတြ႕သည့္ အထိ
ဆရာ, ဦး. အီလီယက္စ္ ေရာက္ေနၿပီ။
ငါ ေရာက္ၿပီ။
ဘာလုိ႕လဲ?
တခုခု မွားေျပာ မိလုိ႕လား?
အန္တီေကာ ေနေကာင္းလား?
ကြန္ဆြမ္ေကာ ေနေကာင္းလား?
အင္း, အဆင္ေျပပါတယ္။
မုဒိန္းအက်င့္ခံရမယ့္ အေရးက ထြက္ေျပးႏုိင္ခဲ့တယ္။
အေမကေတာ့ ဘာေတြ ျဖစ္ခဲ့လဲ မသိဘူး။
ဘာတစ္ခြန္းမွ မေျပာဘူး ငုိပဲငုိေနတယ္။
ထုိင္ေလ။
မရီးေကာ ေနေကာင္းရဲ႕လား?
သူ႕ အဝတ္အစားေတြ အကုန္လုံးကုိ ခြၽတ္ပစ္လုိက္ၾကတယ္။
သူ႕ကုိ သတ္လုိက္တယ္။
ၿပီးေတာ့ မီးရႈိ႕လုိက္ၾကတယ္။
ငါ ဘာတစ္ခုမွ မသိခဲ့ဘူး။
စိတ္မေကာင္းပါဘူး။
သိေတာ့ေကာ ဘာထူးမွာလဲ?
အဲ့ဒီ အခ်ိန္မွာ ရွိေနေတာ့ေကာ ဘာတတ္ႏုိင္မွာလဲ?
ငါ့ မ်က္စီ အေရွ႕တင္ ျဖစ္ခဲ့တာ။
အားလုံး။
အဲ့ဒီ့ညက အျဖစ္အပ်က္က... - ကြမ္းေကာ။
အခုခ်ိန္ထိ ကြမ္းစားတုန္းပဲလား?
မစားေတာ့တာ ၾကာၿပီ။
မင္းေကာ အမဲသား စားေသးလား?
မင္းစိတ္ႀကိဳက္ ျပင္ဆင္ထားတယ္။
အမဲသားဟင္း, အမဲႏွပ္။
မင္း အေရာင္ေတြကုိ မႀကိဳက္ဘူးမလား။
'ဟုိလီပြဲ' မွာ ေပ်ာ္လုိ႔ရမွာ။ - အီလီယက္စ္.
အတိတ္က အေၾကာင္းအရာေတြ မွတ္မိေနေတာ့ေကာ... - ဟုတ္တာေပါ့, ငါတုိ႕ေတြက ရန္သူေတြပဲ။
တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ မုန္းၾကတာ။
မပူပါနဲ႕။
ငါတုိ႔ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြဆုိတာ ဘယ္သူမွ မသိေစရပါဘူး။
အဆင္ေျပလား?
အင္း။
အိႏၵိယႏုိင္ငံကြန္ဂရတ္ ႏွင့္ မြတ္စလင္မ္အဖြဲ႕အစည္း ကုိယ္စား ငါတုိ႕လာခဲ့တာ။
အစုိးရ အလုပ္နဲ႕ ဒီကုိ လာခဲ့တာ။
တုိင္းျပည္ကုိ ႏွစ္ပုိင္းခြဲၿပီးရင္ ငါတုိ႔ အလုပ္လည္း ၿပီးၿပီ။
ေနာက္ေနာင္ ထပ္ေတြ႕စရာလည္း မရွိဘူး။
တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ မုန္းေနမွ အဆင္ေျပမွာ။
ကုိင္း,ဒုိရန္းဂလား ႏွင့္ ရွန္ကလ္ဂါးရ္ က ရဲအရာရွိႀကီး ေရာက္ေနၿပီ။
အေျခအေန ေလ့လာၾကည့္ရေအာင္။
ထပ္ေနာက္က်လုိ႔ မျဖစ္ဘူး။
ေနာက္က်တာကေတာ့ ေနာက္က်ၿပီးသားပဲ,အီလီယက္စ္.
ေတာ္ေတာ္ႀကီးကုိ ေနာက္က်သြားတာ။
မရဘူး, အေမပဲ ေဆးလိမ္းေပးလိမ့္မယ္။
မရဘူး, အေမ့ကုိပဲ လိမ္းခုိင္မယ္။ - လာဒ္လီ.
သမီး အေမက မအားဘူးေလ။ - မရဘူး.
မရဘူး, အေမ့ကုိပဲ ေဆးလိမ္းခုိင္းမယ္။ - လာဒ္လီ.
အေမ, သမီးကုိ ေဆးလိမ္းေပး။ - ခြ်တ္ကီ.
မ်က္စိနာေနလုိ႔။
မနက္ထဲက ငါေျပာထားသားပဲ။
အန္တီကုိ ေဆးလိမ္းခုိင္းလုိက္ပါဆုိ။ နားမလည္ဘူးလား?
ဂ်မီလာ, သူ႕ကို မေအာ္ပါနဲ႕။
ညည္းကုိ ျမစ္ထဲ ပစ္ခ် ပလုိက္မယ္။
သမီးေလး, ဘယ္မွာလဲ ျပစမ္း?
လာ အဖြားေဆးလိမ္းေပးမယ္။
ဟင့္အင္း, အေမ့ကုိပဲ လိမ္းခုိင္မယ္။ - မငုိပါနဲ႕။
မငုိပါနဲ႕ ခေလးရယ္။ - အေမ့ကုိပဲ လိမ္းခုိင္းမယ္။
လာေလ က ရေအာင္။
လာေလ. - မကခ်င္ဘူး။
လာေလ က ရေအာင္
သမီး, နားေထာင္. - မငုိနဲ႕ေတာ့။
ပုံျပင္ေျပာျပမယ္ေလ။ - လာ အ႐ုပ္ေတြနဲ႕ ေဆာ့ရေအာင္။
အိမ္က မိသားစု ျပသနာေတြကုိ ေမ့ခ်င္လုိ႕ ဒီလာတာ
ဒီမွာလဲ ဒီေသာက္ျပသနာေတြပဲ ျမင္ေတြ႕ေနရတယ္။
ငါ့ ပုိက္ဆံျပန္ေပး။
ခနေလာက္ ေစာင့္လုိ႔မရဘူးလား?
ႏွာေခါင္း မီးေတာက္ေနၿပီလား?
သားမိေတြ စကားေျပာေနတာ မေတြ႕ဘူးလား အကုသုိလ္?
ရွင့္ဝွာကုိ ခနေလာက္ မထိန္းထားႏုိင္ဘူးလား - ရတယ္ေလ, ေျပာပါ။
စိတ္ရွည္တာ အက်ိဳးမယုတ္ပါဘူး။
စိတ္ရွည္ပါ။ - ဒီမွာ, ခေလး, ေစာင့္စရာ မလုိဘူး။
ငါ့စီလာလွည့္ေလ - အမေလးေလး
ေကာင္မႀကီး။
ကုိယ့္အထာနဲ႕ ကုိယ္ေန ငါ့အလုပ္ ငါဖာသာလုပ္မယ္။
ကုိယ့္ေဖာက္သည္နဲ႕ကိုယ္ပဲ။ - သြား...
လတ္တား, ပါးစပ္ပိတ္! - သူ႕ကုိ ထိန္းစမ္းပါဦး။
ျပန္ခ်င္သပဆုိ ျပန္လုိက္ ဒါေပသည့္ တျပားေတာင္ ျပန္မေပးႏုိင္ဘူး။
အံမယ္, ဒါဘာလဲဟ? ငါ သူ႕ကုိ ထိေတာင္ မထိရေသးဘူး။
ထိေတာင္ မထိရေသးဘူး ဟုတ္လား?
ကုိယ့္ဟာကုိယ္ ဘာထင္ေနလဲ?
ေဟ့!
ဒီမွာ ဘာေတြ ျဖစ္ေနတာလဲ?
ဘာလုိ႔ ဆူညံပြက္ေလာ႐ုိက္ေနတာလဲ?
လာဟုိးက ဧည့္သည္ေတြ ေရာက္ေနတယ္။
အမ္ဘား, မီနား, လတ္တား.
သူတုိ႕ ဘာလုိအပ္လဲ သြားေမး။ - လာ.
ၿပီးေတာ့ ဂူလာဗုိး ကုိ ကိစၥျဖတ္ခုိင္းလုိက္ေတာ့။
မၿပီးေသးရင္, ဆြဲသာ ထုတ္လုိက္
ငါတုိ႔ အခန္းေတြ လုိတယ္။
႐ူဗီနာ. - အင္း.
စူဂ်ီးဒ္ ကုိ လာဒ္လီနဲ႕ လာေဆာ့ခုိင္းလုိက္။ - ဟုတ္.
အန္တီ, အထဲဝင္. သြား. - လာ.
ဘာလုိ႔ အေမနဲ႕ ေနလုိ႔မရတာလဲ? - သူ႕မွာ တျခား အလုပ္ရွိေသးလုိ႕ေပါ့ကြယ္။
ဘာလုိ႔ အေမအျမန္း ထူေနတာလဲ?
လာဒ္လီ, နားေထာင္.
ဒီ အန္ကယ္က သမီးအေမနဲ႕ အရမ္းအေရးႀကီးတဲ့ အလုပ္ တစ္ခု လုပ္ေနတာ။
အဲ့ဒီအတြက္ သူတုိ႕ကုိ ဘယ္သူမွ မေႏွာက္ယွက္ေစရဘူးလုိ႔ ကတိေပးထားတယ္။
တကယ္လုိ႔ သမီးက အေမနဲ႕ သြားေနရင္
ဒါဆုိ ငါက လိမ္ေျပာတယ္ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း ကုိ လူေတြက လူလိမ္လုိ႔ ေခၚေစခ်င္လုိ႕လား ?
မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး မလား. ေတာ္တယ္. - လာ လာ.
႐ူဗီနာ! စူဂ်ီးဒ္ ကုိ ေခၚလုိက္, - လာေလ။
ဒီအတုိင္းဆုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္ဖက္ကုိ ေရာက္ေနတာလဲ? - အိႏၵိယ.
ရက္ကလစ္ဖ္ လုိင္း အရ
ဒုိရန္ဂလား နဲ႕ ရွကလ္ဂါး တုိ႔ၾကားကေန နယ္စပ္ မ်ဥ္းက အစျပဳၿပီး
အဲ့ဒီ မ်ဥ္းတစ္ေလွ်ာက္ နယ္စပ္မ်ဥ္းေတြ လုိက္ဆြဲ ရတာပဲ။
မ်ဥ္းႏွစ္ခု ဆြဲ နယ္စပ္ ပုိင္းျခားလုိက္။
ဒါဆုိ အိႏၵိယ-ပါကစၥတန္ နယ္စပ္ ဆုိ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။
ဒီေလာက္ေတာင္ လြယ္ကူလား?
ေဒလီ, အမရ္ဆာ, လာဟုိး တုိ႔မွာလုိ အဓိက႐ုဏ္းေတြ မျဖစ္ေတာ့ဘူးလား?
ဘာလုိ႔လဲ? ဒီမွာက ဘာအသားနဲ႕ ထုထားတဲ့ လူေတြ ေနလုိ႔လဲ?
ဟုိဖက္မွာလုိပဲ ဒီမွာလဲ အေရးခင္းေတြ ျဖစ္မွာပဲ။
ဒါေပမယ့္ မြစ္လင္မ္လူ႔အဖြဲ႕စည္းကေတာ့ ဒါကုိ တာဝန္ယူေျဖရွင္းမွာ မဟုတ္ဘူး။
ႏွစ္ဖက္စလုံးက ဆုိင္ရာဆုိင္ရာေတြကုိ သတိေပးထားၿပီးသားပဲ။
နယ္စပ္ကုိ ျဖတ္ခ်င္ရင္ အခုခ်ိန္ လုပ္ေပေတာ့။
အဲ့ဒါၿပီးရင္ေတာ့ လူမ်ိဳးတုန္း သတ္ျဖတ္တာေတြ ျဖစ္လာေတာ့မယ္။
အခ်ိန္က်လာရင္ေတာ့ ႏွစ္ဖက္စလုံး ဒါမ်ိဳးေတြပဲ ျဖစ္လာမွာ, အီလီယက္စ္။
တရိစာၦန္ေတြလိုေပါ့။
ဝံပုေလြလား?
က်ား က်ား. - အ႐ူးပဲ။
ေမ်ာက္လုိ လုပ္ျပ။
အင္း, ေမ်ာက္. - ဘာေတြ ကုတ္ေနတာလဲ?
ခုန္!
တကယ့္ ေမ်ာက္လုိပဲ။ - အခု ဆင္လုပ္ျပ။
ေတာ္တယ္။
အဲ့ဒါ ဆင္ႀကီးလား။
ဒါကုိ မွတ္ထားလုိက္။
ဘြန္ေဒေလယားစ္ ကေန ဟာဘုိလားစ္ အထိ ဒီပုံျပင္ကုိ နားေထာင္ခဲ့ရတာ။ိ
ရန္သူေတြကုိ ရဲရဲဝံဝံ တုိက္ခုိက္ခဲ့တဲ့ ဂ်န္ဆီ က ဘုရင္မႀကီး အေၾကာင္းပဲ။
ထားလုိက္ေတာ့ အန္တီ။
သူ႕ကုိယ္ ဘယ္လုိ ရွင္းျပမွ နားမလည္မလဲ ဆုိတာ ဘုရားပဲ သိလိမ့္မယ္။
ညည ေမးခြန္းေပါင္းစုံ ေမးၿပီး အိပ္ဖုိ႔ မေပးဘူး။
ဝုိး!
ဘယ္လုိေနလဲ?
လာဒ္လီ, ေျပာၾကည့္စမ္း။ - ဒါ ဘယ္သူလဲ?
လာဒ္လီ, ငါ့ ခေလး, အလိမၼာေလး။
စာအုပ္ေတြနဲ႕ ဆရာေရာက္လာၿပီ။
သူ ဘယ္မွာလဲ?
ေဘဂြန္ဂ်မ္း, ဆရာႀကီး။ - ဆရာႀကီး.
အထဲ လာခုိင္းလုိက္။
ေခၚလုိက္ပါမယ္။
ဦးႀကီး စလင္းမ္, အေကာင္ေသးလွႀကီးလား။
စလင္းမ္.
ေဟ့ေကာင္, ပုံျပင္ေျပာတာ သိပ္မ်ားေနၿပီ။
အားလုံး ကုိယ့္အလုပ္ ကုိယ္ျပန္လုပ္ၾကေတာ့။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း ဒီမွာ အလွဴလုပ္ေနတာ မဟုတ္ဘူး။
သြားေတာ့။
ၿပီးေတာ့ ႐ူဗီနာ, စူဂ်ီးဒ္ ကုိ ေခၚလုိက္။
ဒီေန႕ နင္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ နားလုိက္။ - ေဘဂြန္း!
သြားသြား။
နားရက္လုိခ်င္တယ္ေပါ့, ေသခ်င္းဆုိး ကုလားနာ။
ေတြ႕မယ္ေလ။
ဖမ္းစမ္း - ကယ္ပါဦး!
ေနာက္တာပါဗ်ာ။
ဖမ္းစမ္း။
ဆရာ ရက္ကလစ္ဖ္ရဲ႕ မ်ဥ္းအရ
နယ္စပ္က ဒီကျဖတ္သြားတယ္။
ေတာတေလ်ာက္ ကေန ေဟာဒီ ေရကန္အထိ။
ဒီဖက္ အျခမ္းက အိႏၵိယ, ဒုိရဂန္နားရဲ႕ ေနာက္ဆုံး အေဆာက္အအုံ ျဖစ္ႏုိင္တယ္။
ေနာက္တစ္ျခမ္းက စက္ရားဂန္း ဖက္ေရာက္ၿပီ။
ပါကစၥတန္ရဲ႕ ပထမဦးဆုံး ရဲစခန္းျဖစ္လိမ့္မယ္။
ႏွစ္ဖက္စလုံးရဲ႕ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ေတြက ဒီနား ျဖစ္ဖုိ႔မ်ားတယ္။
ဒါက ဘာလဲဲ? - ခင္ဗ်ား သိလား...
ဦး ရွီဘက္စတား ခင္ဗ်ားေကာ ေတြ႕လား?
ရွမ္း, ဒါ ဘာလဲဗ်? - ဟုတ္.
ဒါမ်ိဳးေတြက ၿမိဳ႕ အျပင္ေတြမွာပဲ ေတြ႕ရတတ္တယ္ေလ။
အိမ္ေတြနဲ႕ ေဝးရာမ်ိဳးေတြမွာေပါ့။
ဘုရားေက်ာင္းလား? ဘယ္ကသာ မဟုတ္တာ ဆရာ။
ေဘဂြန္ဂ်မ္းရဲ႕ ျပည့္တန္ဆာ အိမ္။
ျပည္တန္ဆာ အိမ္။
ဦး အခ္သာရ္, ဒါကုိ ၿဖိဳ ပစ္မွ ျဖစ္မယ္။
ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ရက္ကလစ္ဖ္ မ်ဥ္းက အဲ့ဒီအလယ္က ျဖတ္သြားတာ။
အလယ္ တည့္တည့္က ျဖတ္သြားတာ။
အီလီယက္စ္, နယ္စပ္ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ေတြက အဲ့ဒီကပဲ စေဆာက္ရမွာ။
ဟုတ္လား? - အင္း.
ဒီအတုိင္းသာဆုိ ဒီအိမ္ေပၚမွာပဲ
တစ္ျခမ္းက အိႏၵိယ တစ္ျခမ္းက ပါကစၥတန္ ျဖစ္ေနၿပီေပါ့။
အရူး အဂၤလိပ္ေတြက ဒီမွာမွ နယ္စပ္မ်ဥ္း လုပ္ရလား?
အဲ့ သေဘာ မဟုတ္ပါဘူး...
ၿဖိဳၿပီး ျဖတ္သြားမွ ျဖစ္မယ္ဆုိလဲ လုပ္ေလ။
ဆရာ, လုိင္းကုိ ေဘးနည္းနည္း အတုိးအေလ်ာ့ လုပ္လုိ႔ မရဘူးလား?
ေဟ့လူ, ဒီမ်ဥ္းနဲ႕ တုိင္းျပည္ ႏွစ္ျခမ္းကြဲလုိ႔ လူေတြေသေၾကေနၾကတယ္။
ဒါကုိ ခင္ဗ်ားက မ်ဥ္းကုိ ေရႊ႕ခ်င္ေသးတယ္?
ဆုံးျဖတ္ခ်က္အတည္ျပဳၿပီးသား, ေျမပုံလည္း ဆြဲၿပီးၿပီ။
အခုမွ ဘာမွ ေျပာင္းလုိ႔ မရေတာ့ဘူး။
ေျဖးေျဖး။
ဘာအေရးလဲဗ်ာ?
က်ဳပ္အထင္ ခင္ဗ်ားတုိ႕က နယ္စပ္ထက္ ဒီ ျပည္တန္ဆာ အိမ္ကုိ ပုိ စုိးရိမ္ေနသလုိပဲ။
ဘာမ်ားမုိ႕လုိ႕လဲ?
ခင္ဗ်ား သိလား... - ကြ်န္ေတာ္ ရွင္းျပမယ္။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း, ဒီ ေဆာင္ၾကာၿမိဳင္ ရဲ႕ ပုိင္ရွင္။
အမွန္ေတာ့ သူက ေျမြဘုရင္မႀကီး။
သူက တကယ့္ အာဏာရွင္ အႀကီးပုိင္းေတြနဲ႕ သိပ္ရင္းႏွီးတယ္။
စာရင္းဌားကေန အဂၤလိပ္ အရာရွိေတြ အထိ
အားလုံးက သူ႕လက္ထဲက ေရလုိပဲ။
ဒီ့အျပင္, ဘုရင္ႀကီးေတာင္ သူ႕ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္ပဲ။
ဒါေၾကာင့္လည္း တရားဥပေဒကုိ မေၾကာက္ဘူး။
ဒါကေတာ့ အထင္ႀကီးလြန္းေနတာပါ။
သူက ဘယ္က လာတာမုိ႕လဲ? ေဘဂြန္ဂ်မ္း ဆုိတဲ့ တစ္ေယာက္က?
အမည္အရင္းကေတာ့ ဘယ္သူမွ မသိဘူး။
ဒါေပမယ့္ လူေတြေျပာၾကတာေတာ့ ဒီေဒသကပဲ ဆုိပဲ။
မဂၤလာေဆာင္ၿပီးၿပီးခ်င္း ဘီနာရက္စ္ကုိ ေရာက္လာတာ ဆုိပဲ။
ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႕ မုိဆုိးမ ျဖစ္ခဲ့တယ္။
တစ္စုံတစ္ေယာက္က သူ႕ကုိ ေဆာင္ၾကာၿမိဳင္ တစ္ခုခုကုိ ေရာင္းလုိက္တာ။
အဲ့ဒီမွာ ခနတျဖဳတ္ေနၿပီး လက္ခ္ေနာင္းကုိ ေျပာင္းခဲ့တယ္။
ျပည္တန္စာေခါင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္လာတယ္။
အဲ့ေနာက္ပုိင္း နမည္ေတာ္ေတာ္ ႀကီးလာတယ္။
ႏွစ္အနည္းငယ္ၾကာၿပီးမွ ဒီကုိ ျပန္လာခဲ့တာ။
ၿမိဳ႕ႏွစ္ၿမိဳ႕ရဲ႕ၾကားထဲမွာ ဒီအိမ္ကုိ ေဆာက္လုိက္တာ။
ဘုရင့္ အေထာက္အပံ့ရေတာ့ ဘာအခက္အခဲမွ မရွိခဲ့ဘူး။
ဆုိတာ, ကတာ, အေပ်ာ္အပါး
အဲ့ဒီေနရာမွာ လုံးဝ လုိတရပဲ။
ေယာက်္ား ေသးဆုံးၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာ ျပသနာေပါင္းစုံတတ္ခဲ့ေပမယ့္ သူရင္ဆုိင္ ေျဖရွင္းခဲ့တယ္။
ဘုရင္ႀကီး ဘုိဟ္ ရဲ႕ညီ ျဖစ္သူ, ဗစ္ကရမ္ ဒီသ္ယားက ေတာ္ေတာ္ကုိ ဒုကၡေတြ ေပးခဲ့တယ္။.
ပလႅင္ကုိ လုိခ်င္တဲ့ ေလာဘနဲ႕ သူက
မုန္႕အခ်ိဳထဲမွာ အဆိပ္ေတြ ထည့္ၿပီး ေကြ်းခဲ့တယ္
မီးယားကေတာ့ စားလုိက္တယ္ ဘာမွ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။
ဗစ္ကရမ္ က ေတာ္ေတာ္ကုိ အံ့အားသင့္သြားတယ္။
ဒါ ဘယ္လုိလုပ္ျဖစ္ႏုိင္မွာလဲေပါ့?
အရွင္ ကီရွမ္က အဆိပ္ကုိ ပန္းဝတ္ရည္ အျဖစ္ ေျပာင္းလဲေပးလုိက္တာ။
အဲ့ေနာက္မွာ, ေနာက္တစ္နည္းနဲ႕ လုပ္ၾကံျပန္တယ္။
မီယားရဲ႕ အိပ္ယာေပၚမွာ သံေတြ စုိက္ထားခဲ့တယ္။
ဒါေပမယ့္ မီယား လုံးဝ မေၾကာက္ခဲ့ဘူး။
အရွင္ ကရရွ္နား ကုိ သီခ်င္းဆုိၿပီး ေတာင္းဆု ေခြၽခဲ့တယ္။
လူေတြေျပာၾကတာေတာ့ အရွင္ ကရရွ္နားက
သံေတြကုိ ႏွင္းဆီပန္းေတြ လုပ္ေပးလုိက္တယ္ တဲ့။
မီယားက ေနာက္ပုိင္းေတာ့ သူ႕ႀကိဳးစားမႈေတြကုိ ေမ့ပစ္ၿပီး
အရွင္ ကီရွမ္ကုိပဲ ကုိးကြယ္ေနေတာ့တယ္တဲ့။
သမီးတုိ႕က ဘယ္အရွင္ကုိ ကုိးကြယ္တာလဲ အဖြား?
သမီးတုိ႔ ဘုရားက ဘယ္သူလဲ?
ဘုရင္ႀကီးက ငါ့အတြက္ အရုပ္ယူလာေပးတယ္။
ငါ့ကုိ ျပစမ္း။ - မျပပါဘူး။
ငါ့ အစာအိမ္ေအာင့္ေနတယ္... - ေဘဂြန္း.
အစာအိမ္ ေအာင့္ေနတယ္လုိ႔ ေျပာေနတယ္ေလ။
ဘာလဲ? ေရာဂါျဖစ္လုိ႔ မရဘူးလား?
နင္သာ အၾကမ္းပတမ္း လုပ္ရင္, အကုန္ အျပင္ထြက္ၾကကုန္လိမ့္မယ္။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း, ဂူလာဗုိး ဆင္ေျခေပးေနတယ္။
ဂူလာဗုိး, ျမန္ျမန္ လုိက္သြားလုိက္။
ဂူလာဗုိး, ျမန္ျမန္။
ေခါင္းမမါနဲ႕, ဂူလာဗုိး. အထဲဝင္ေတာ့
ေဘဂြန္ဂ်မ္း, ငါသြားပါရေစ - အသာေန။
"ငါ သြားပါရေစ" ေကာင္မ.
ငါ ေျပာတာ ၾကားတယ္ မလား?
ငါ လက္ခံထားၿပီးသား အထဲလုိက္သြားလုိက္။
ေနထုိင္မေကာင္းလုိ႔ တကယ္ စိတ္မပါသလုိ ျဖစ္ေနလုိ႕ပါ။
ေျခေတြ လက္ေတြပါ နာၾကင္ေနတာ ျဖားေနၿပီ ထင္တယ္။
အလုပ္ခ်ိန္မွာ ေစာက္ဆင္ေျခ လာမေပးနဲ႕, ဂူလာဗုိး.
နင္ ေသာၾကာေနတုိင္း ေသမယ့္ ေရာဂါထတာ ငါ သိတယ္။
ဆရာ ေသာၾကာေနဆုိ ဒီလာတာကုိ။
အႏုအရြေလးေတြနဲ႕ ခ်စ္ကြၽမ္းဝင္ခ်င္သပဆုိ တစ္ျခားေနရာသြား, ဒီမွာ မရွာနဲ႕ ။
နားလည္လား?
ဘာလုိ႕လဲ?
ဆရာနဲ႕ တစ္ေယာက္ထဲ ႏွစ္ပါးသြားခ်င္ လုိ႔လား။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း, အားတယ္ဆုိရင္
အစုိးရ ဝန္ထမ္းတခ်ိဳ႕ တရားဝင္ သတိေပးစာေတြနဲ႕ ေရာက္ေနတယ္။
မဂၤလာပါ, ေဘဂြန္ဂ်မ္း. အဆင္ေျပတယ္ မလား?
စလင္းမ္. - ဟုတ္, ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
ေခြးေတြကုိ အျပင္ထုတ္လုိက္။
ၿပီးရင္ ေခြးကတက္ ကေန ေက်ာ္မလာေစနဲ႕။
ဟုတ္ကဲ့, ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
နင္ ဘာေျပာေနတာလဲ?
အလကား ေပ်ာ္ဖုိ႕လာတယ္ ဆုိရင္ေတာ့
ေပးေနက် အေျဖပဲ ေပးရလိမ့္မယ္။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း, ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ကသိကေအာက္ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနတာပဲ။
အမွန္က တျခား ကိစၥနဲ႕လာတာပါ။
ဘာလုိ႕လဲ? ဒီေန႕ စိတ္မပါလုိ႕လား ရွမ္ဘာဘူ?
တျခား အခ်ိဳအေျခာင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ ရထားလုိ႔လား?
နည္းနည္းေတာ့ ႐ုိ႐ုိေသေသ ဆက္ဆံပါ, ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
သူတုိ႔ေတြက အိႏၵိယ-ပါကစၥတန္ ႏွစ္ႏုိင္ငံက အႀကီးအကဲ ဝန္ထမ္းေတြဗ်။
တရားဝင္ အမိန္႕ေတြနဲ႕ ခင္ဗ်ားစီ လာၾကတာ။
ဘာလဲ ေနာက္တစ္ခါလား။
ဒီမွာ ဆရာသမားတုိ႔, ေဆးစစ္ဖုိ႔ အတြက္နဲ႕ ဟုိဟုိဒီဒီ မသြားႏုိင္ေတာ့ဘူး။
ဆစ္ဖလစ္(ကာလသားေရာဂါ တမ်ိဳး) ေၾကာင့္နဲ႕ေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။
ၿပီးေတာ့ အဲ့ေရာဂါလည္း မရွိဘူး။
ၿပီးေတာ့ မသာအဂၤလိပ္ေကာင္ေတြက အလကား ႏႈိက္ျမည္းခ်င္ၾကတာ။
ပုိက္ဆံေပးဖုိ႔ဆုိတာ ေဝးေသး... - အဲ့အတြက္ ငါတုိ႔ လာတာ မဟုတ္ဘူး။
အေဆာက္ဦး ေျပာင္းေရႊ႕ဖုိ႔ အသိေပးစားနဲ႕ လာတာ. - ဟမ္?
ဘာထုတ္ျပန္ခ်က္?
အေဆာက္ဦးေျပာင္းေရႊ႕ျခင္း ?
ဒီအိမ္ ဖယ္ေပးရမယ္, ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
ဒီေနရာက အိႏၵိယ-ပါကစၥတန္ နယ္စပ္ေနရာ
ဒီေနရာကုိ ျဖတ္သြားမွာ ဒီေနရာ အလယ္ တည့္တည့္ကုိ
ဒီမွာ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ ေဆာက္ၾကမွာ။
အိႏၵိယ-ပါကစၥတန္
မီနား. ေဟ့, မီနား. တံခါး ျမန္ျမန္ ဖြင့္စမ္း။
မီနား.
ဘာလဲ?
ငါတုိ႕ကုိ ဒီက ေမာင္းထုတ္ေတာ့မယ္တဲ့
႐ူးေနတာလား? ဒီေကာင္ေတြ ဘယ္လုိ ေမာင္းထုတ္မွာလဲ?
ငါနဲ႕လုိက္ခဲ့...
ျမန္ျမန္လုပ္ -အရွင္ ကရစ္ရွ္နားကုိ ဦးညႊတ္ပါ၏...
အေသဆုိးေတြကုိ ပညာေပးရတာေပါ့ - အမ္ဘား, ဘာလုပ္ေနတာလဲ?
ငါတုိ႕ကုိမ်ား ေမာင္းထုတ္မယ္!
ေရာ့. ဖြက္ထား. - အမ္ဘား.
ဖြက္ထား. - ဘာေတြေျပာေနတာလဲ?
ေသစမ္း! ငါၾကည့္ရဦးမယ္ေလ - ဘယ္သြားေနတာလဲ?
ငါ့ ဓားေျမွာင္... ခန.
သြားရေအာင္။
ဘယ္ကုိ သြားမွာလဲ?
ငါ့အိမ္က ဒီမွာပဲေလ။
နင္ အေျခတက် မေနခ်င္ဘူးလား?
ဒီေနရာနဲ႕ ေဝးရာမွာေပါ့။
နင္က ငေၾကာင္ပဲ။
ဒါက ငါ့အိမ္ပဲေလ။
ငါဒါေတြကုိ လုံးဝ မႀကိဳက္ဘူး။
ဘာလဲ?
နင့္အခန္းကုိ တစ္ညကုိ တစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ အၿမဲလာေနတာ။
ညတုိင္း ညတုိင္း... - ဒါေပါ့.
ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီလူေတြကုိ နင္ပဲ ေခၚလာေပးတာေလ?
ဟုတ္တယ္, ငါသိတာေပါ့။
ဒါနဲ႕လည္း တျခားဘာလုပ္ရမလဲ။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း ေက်းဇူးေတြက ငါ့အေပၚမွာ အမ်ားႀကီး ရွိေနတာကုိ။
ငါ့အတြက္ အမ်ားႀကီး လုပ္ေပးထားတာ။
ဒီေတာ့ ငါ့မွာ တာဝန္ရွိေနတာေပါ့...
ဖါေခါင္း ျဖစ္ေနေတာ့ေကာ? တစ္ေယာက္ေယာက္ကုိ ခ်စ္လုိ႔ မရဘူးလား?
ဘာလဲ?
နင္ဘာေျပာလုိက္တာလဲ?
ဘာကုိ မလုပ္ႏုိင္တာလဲ? - ခ်စ္တာေလ.
ဘာရယ္စရာပါလုိ႕လဲဟ?
ေကာင္းၿပီ ေကာင္းၿပီ။
အဂၤလိပ္လုိ ေျပာတာ။
ဘာလဲ ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး။
ေျပာေလ ေျပာပါဟ။
ငါ... နင့္ကုိ ခ်စ္တယ္!
ဝုိး!
ငါ နင့္ကုိ ခ်စ္တယ္!
အမေလးေလး!
နားေထာင္, စူဂ်ီးဒ္.
မိန္းမႀကီးလုိ ငုိမေနနဲ႕။
သြားစမ္း ေကာင္မ။
အေကာင္ေပါင္းစုံ နင့္ကုိ ထိေနတာ ငါ လက္မခံႏုိင္ဘူး!
တစ္ေန႕ေန႕က်ရင္, အစိတ္စိတ္ အမႊာအမႊာ လုပ္ပစ္မယ္။
ဘာလဲ... ဘာျဖစ္တာလဲ?
ဒါဘာလဲ?
ငါ့ ရင္သားေတြ။
အေမေတြက သူတုိ႕ကေလးေတြကုိ ႏုိ႕ခ်ိဳတုိက္ဖုိ႔ အသုံးျပဳၾကတယ္။
အသားတုံး တစ္ခုထပ္ မပုိဘူး။
ဒါဘာလဲ?
ေျပာေလ။
ငါ့ ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕ တျခားအစိတ္အပုိင္း တခုသာသာပဲ။
အသားတုံး တစ္ခုပဲ ဘာမွ မထူးျခားဘူး။
အန္တီေျပာသလုိ...
ဂီတာ မွာေရးသားထားသလုိ။
အဝတ္အစား အေဟာင္းေတြလုိ။
ငါတုိ႔ ေန႕တုိင္းေတာ့ လဲလွည္ေနတာပဲ။
ဘာမွမဟုတ္ဘူး။
ငါက ႐ူဗီ။
စူဂ်ီးဒ္ရဲ႕ ႐ူဗီ.
႐ူဗီနာ ဆုိတာ မရွိေတာ့ဘူး။
သူက ဒီမွာပဲ။
အ႐ူးေကာင္။
ဒါက တရားဝင္ အသိေပးစာ။
တခုက ေဒလီက တခုက ကရာခ်ီက။
နယ္စပ္ ေပါင္းစည္းေရး နည္းဥပေဒ အသစ္အရ။
အိႏၵိယ ႏွင့္ ပါကစၥတန္ ႏွစ္ႏုိင္ငံၾကားမွာ
နယ္စပ္ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ေတြ ေဆာက္လုပ္ဖုိ႔။
နယ္စပ္ ဆုိတာ နားလည္တယ္ မလား?
ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံရဲ႕ ပတ္လည္ ဧရီယာ အက်ယ္အဝန္း။
ႏုိင္ငံ ႏွစ္ႏုိင္ငံၾကားက နယ္စပ္မ်ဥ္းေတြက...
စိတ္မေကာင္းစရာပဲ ေဘဂြန္ဂ်မ္း, ဆရာ ရက္ကလစ္ဖ္ရဲ႕ မ်ဥ္းက ဒီကပဲ စတင္ၿပီး
ဒီ အိမ္ကုိ ႏွစ္ပုိင္းကြဲၿပီး တဖက္စီ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။
နားလည္ၿပီလား... - ခန ေနပါဦး။
ရွင္တုိ႕ေျပာတဲ့ ႏွစ္ခုစတယ္ဆုိတာကုိ အရင္နားလည္ေအာင္ လုပ္ပါရေစဦး။
ဒီလုိဆုိ, ဒီဝင္းကုိ ျဖတ္ၿပီး
႐ူဗီနာ, ရာနီ, လာဒ္လီ တုိ႔ ရပ္ေနတဲ့ ေနရာက
အိႏၵိယ ျဖစ္မွာေပါ့။
အမ္ဘား, မီနား, အန္တီတုိ႔ရပ္ေနတဲ့ ေနာက္တစ္ျခမ္းက
ပါကစၥတန္ ျဖစ္မွာေပါ့?
ဟုတ္တယ္။
ဟုတ္တယ္ေပါ့? - အင္း ဟုတ္တယ္.
ကုိယ္တုိင္ ဖတ္ၾကည့္လုိက္။
စာဖတ္တတ္တယ္ မလား?
"ေစာက္က်ိဳးနည္း ဇရာဒုဗၺလႀကီး။"
ေစာက္ပုိေတြ လာလုပ္ေနတယ္။
ဒါ ဘာျဖစ္တာလဲ? - ဘာေတြျဖစ္ေနမွန္း မသိပါဘူးဗ်ာ။
ဘာေတြ ျဖစ္ေနတာလဲ?
ဘာမ်ား ရယ္စရာ ရွိလုိ႔လဲ?
ဆရာသမားရယ္, ရွင္တုိ႔ေျပာတဲ့ ရက္ကလစ္ဖ္ ဆုိတဲ့ သူက သားသတ္သမား ျဖစ္မယ္။
ၿပီးေတာ့ သိပ္မကြၽမ္းက်င္ေသးဘူး ျဖစ္မယ္။
တုိင္းျပည္ကုိ ႏွစ္ျခမ္းခြဲခ်င္ရင္ ဒီထက္ေတာ့ ပုိၿပီး အႏုစိတ္သင့္တာေပါ့။
သူ႕ထက္စာရင္ ငါတုိ႔စီက ရဟင္းမ္ေတာင္ ဆိတ္ေတြ ႏြားေတြ သတ္တာ လက္ရင္ပ။
ဟုတ္တယ္ မလား?
နံရုိး ဆုိ နံ႐ုိး သက္သက္။
ေပါင္သားဆုိ ေပါင္သား။
ေက်ာက္ကပ္. အသဲႏွလုံး.
ဘာလုိ႔ အလယ္က ႏွစ္ျခမ္းခြဲေနဦးမလဲ... - ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
ကြ်န္ေတာ့္အထင္ ခင္ဗ်ားက ဒါကုိ အေရးတယူ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ထင္ေနတာလား။
ဒါဆုိ ေနာက္တႀကိမ္ ထပ္ရွင္းျပမယ္။
ေနာက္လဆုိရင္, အိႏၵိယ ႏွင့္ ပါကစၥတန္ ႏွစ္ႏုိင္ငံၾကားမွာ
နယ္စပ္ေဒသေတြကုိ သံဆူးႀကိဳး စကာေတာ့မွာ။
ဒုိရန္းဂလား နဲ႕ ရွကလ္ဂါး တုိ႕ကေန
ဟႏၵဴ - မြတ္စလင္ ဆုိင္ရာ ဆုိင္ရာ ၿမိဳ႕ေတြ အသီးသီး တည္ရွိၾကေတာ့မွာ။
တကယ္လုိ႔ နယ္စပ္ကုိ ျဖတ္ခ်င္ရင္ ဒီရက္ေတြထဲက ႀကိဳသြားထားဖုိ႔ အၾကံျပဳထားၾကတယ္။
ျမင္မေကာင္း ရူမေကာင္းတဲ့ ျပသနာေတြ မတတ္မလာေစဖုိ႔ အတြက္
အိႏၵိယကုိ ေရာက္ေနတဲ့ မြစ္လင္မ္ ေတြနဲ႕ ပါကစၥတန္ကုိ ေရာက္ေနတဲ့ ဟႏၵဴေတြဟာ မလုံျခံဳေတာ့ဘူး။
ဒါေၾကာင့္လည္း က်ဳပ္တုိ႔ လက္ရွိရပ္ေနတဲ့ ေနရာကပဲ
နယ္စပ္ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ေတြ ေဆာက္ၾကမွာ။
လူေတြ, တရိစာၦန္ေတြ, လွည္းေတြ အကုန္ ဒီစစ္ေဆးေရးဂိတ္ေတြကပဲ ျဖတ္သြားမွာ။
ဟႏၵဴ နဲ႕ မြစ္လင္မ္ၾကားမွာလည္း အဓိက႐ုဏ္းေတြ ျဖစ္လာႏုိင္တယ္။
ဒီေတာ့ အၾကံေပးခ်င္တာက... - ေဟ့, နင္ တန္ေၾကး ေပးၿပီးၿပီးလား?
ေပးၿပီးၿပီေလ. - ပုိက္ဆံ ပုိက္ဆံကုိ ေျပာတာ?
ဟုတ္တယ္ေလ ခင္ဗ်ား လက္ထဲပဲ ထည့္လုိက္တာ။
ဘာလုိ႔ ေပးလုိက္တာလဲ? မိန္းကေလးရဲ႕ မ်ိဳး႐ုိး,ဘာသာ ေမးၾကည့္လား?
သူ ဟႏၵဴလား မြစ္လင္မ္လား သိလား?
ဘာေျပာတာာတုန္းဗ်?
ငါ ေျပတာက, ႏွစ္ပါးမသြားခင္ ဘယ္ဘာသာ ကုိးကြယ္လဲ ေမးၾကည့္လားလုိ႕... - ရွင္ေကာ, အေပၚပုိင္းဗလာနဲ႕လူ
ရွင္ကေရာ ဘာလူမ်ိဳးလဲ?
လူမ်ိဳးက? ဘရာမင္ေလ။
အခုတင္ အတူအိပ္လာတဲ့ မိန္းကေလးက ဘာလူမ်ိဳးလဲဆုိတာ သိလား?
ရွင့္ရဲ႕ ဟီရီၾသတၱပၸ တရားကုိ ေစာ္ကားသလုိ ျဖစ္မေနဘူးလား?
ဘယ္ကသာ, ကြ်န္ေတာ့္ အဖုိ႕... - ရွင္သိလား ဆရာသမား?
ဝန္ထမ္းအရာရွိႀကီး။
ငါတုိ႕က ဘာေမးခြန္းမွ မေမးဘူး။
လူမ်ိဳး, အယူဝါဒ, ဘာသာ.
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကုိ ႀကိဳက္တယ္ဆုိ ေစ်းၫွိၿပီး လက္ခံလုိက္တာပဲ။
ရွင္ ဘာနားလည္လဲ?
ဒါေတြနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး နားလည္စရာ မလုိဘူး။
ျပည္တန္ဆာ အိမ္တုိင္းမွာေတာ့... - ဆရာသမား။
ရွင့္ပါးစပ္က ေဆာင္ၾကာၿမိဳင္ပဲ ေခၚေခၚ ဖာအိမ္လုိ႕ပဲ သတ္မွတ္ သတ္မွတ္။
ဒါ ငါ့အိမ္ပဲ, ငါ့ ႏုိင္ငံပဲ။
ဒီမွာ ဟႏၵဴ မြစ္လင္မ္ ဆုိတာေတြ မရွိဘူး ဇာတ္နိမ့္တာ ဇာတ္ျမင့္တာ မရွိဘူး။
ဒီမွာ ကုိယ့္စိတ္နဲ႕ ကုိယ့္ကုိယ္ပဲ။
ဥပေဒဆုိတာလဲ ငါတုိ႔ စိတ္ႀကိဳက္ပဲ။
ရွင္တုိ႕ေျပာေနတဲ့ ဟႏၵဴေတြ ပါကစၥတန္ေတြ ဘာတစ္ခုမွ မသိဘူး။
ဟုိဆရာေတာ့ ေျပာေျပာျပတာပဲ
ညီလာခံ, မြစ္လင္မ္ လူ႔အဖြဲ႕စည္း, နဟ္႐ူး, ဂ်ီနဟ္.
ေဒလီ, ကရာခ်ီ, ႏွစ္ျခမ္းခြဲတာ ဘာညာ။
ဒါေပမယ့္ ဒါေတြက ငါတုိ႔အတြက္ေတာ့ ေစာက္ပုိ စကားေတြပဲ။
လုံးလုံးလ်ားလ်ား ေစာက္ပုိေတြ။
ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ေဒလီ ကရာခ်ီမွာ ဘယ္မေအေဘးက ဘာဆုံးျဖတ္ခ်က္ပဲ ခ်ခ်
ငါတုိ႕ ေစာက္ေရးကုိ မလုပ္လုိ႔ပဲ။
ဒါပဲ ငါတုိ႔ ေပါင္မုန္႕, ပုိက္ဆံ ဒါပဲ ငါတုိ႔ ေထာပတ္။
ဒါပဲ ငါတုိ႔ အိမ္, ငါတုိ႔ေနရာ ငါတုိ႔ ေဆာင္ၾကာၿမိဳင္။
ငါတုိ႔ကုိ ဒီထဲက အျပင္မထုတ္ခင္
အဲ့ဒီေကာင္ေတြကုိ အရင္အပုိင္းပုိင္း လုပ္ေပးလုိက္မယ္...
ဒါကုိ ဘယ္လုိ ေျပာၾကလဲ?
ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာတယ္လုိ႔ေခၚၾကတာပဲ။
ေဟ့ ေကာင္စုတ္မ။
ရုိင္းလွႀကီလား။
ေသခ်င္းဆုိးေတြ နင္တုိ႕ကုိ သတ္ပစ္မယ္။
လက္ေတြ ဖယ္စမ္း! - ေအာက္ခ်ထားလုိက္။
ငါတုိ႕ကုိ လာေျခာက္ရေအာင္ ဘာေကာင္မုိ႕လုိ႕လဲ ေျမယုိး!
ျပန္ေျပးေတာ့။
စလင္းမ္!
ဧည့္သည္တုိ႔!
ငါတုိ႔ တတ္ႏုိင္သမွၽ ေအးေအးေဆးေဆး ဆက္ဆံၿပီးသြားၿပီ။
သြားစုိ႕။
ေကာင္းခ်ီးေပးပါေစ, ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
အခ်ိန္ တစ္လ ရွိတယ္။
တစ္လတည္းပဲေနာ္ နားလည္တယ္ မလား?
အခ်ိန္ကာလေတြ လေတြ အေၾကာင္းေတာ့ သိပ္သိတာေပါ့။
စကၠန္႕နဲ႕အမွၽ ဒုကၡေပးခ်င္ေနတဲ့ ေသခ်င္းဆုိးေတြက ရွိေနၾကမုိ႕ပဲ။
အီလီယက္စ္။
သြားစမ္း! - သြားၾက.
ျပန္ေျပးေတာ့. - သြား.
သြား!
ဒီေန႕ေျပာျပမယ့္ ရဲရင့္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ အေၾကာင္းကေတာ့
သူမ အမည္က ရဇီယား ဆူလ္တာနာ။
ေသေသခ်ာခ်ာ ထုိင္ၿပီး နားေထာင္။
ငယ္စဥ္ကတည္းက ရဇီယားသိခဲ့တာက
သူ အရြယ္ေရာက္လာတာနဲ႕ တုိင္းျပည္ကုိ အုပ္ခ်ဳပ္ရမယ္ဆုိတာကုိပဲ။
ပလႅင္က သူ႕ရဲ႕ အႀကီးမားဆုံး အားအင္ ျဖစ္သလုိ္
သူ႕အတြက္ အႀကီးမားဆုံး ရန္သူပဲ။
ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ရဇီယားရဲ႕ အတြင္းလူေတြ ကုိယ္တုိင္က
သူ နန္းတက္မွာကုိ မလုိလားၾကလုိ႔ပဲ။
ဒါေပမယ့္ ရဇီယားက ခုိင္မာတဲ့ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ့တယ္
ဘာပဲ လုပ္လုပ္ ကုိယ့္ အစြမ္းအစနဲ႕ပဲ လုပ္မယ္လုိ႕။
အင္ပါယာ အေျမာက္အျမားကုိ အုပ္ခ်ဴပ္သူ တစ္ဦးပဲ ရွိခဲ့တယ္
ရဇီယား ဆူလ္တာနာ။
ကုိယ္ပုိင္ တပ္မေတာ္ ထူေထာင္ခဲ့တယ္။
သမုိင္းမွာ အမည္က်န္ရစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။
သမီးလည္း ႀကီးလာရင္ ဒါမ်ိဳး ႀကိဳးစားေနာ္။
ဒီေကာင္ေတြက ဘာေတြမုိ႕လုိ႕လဲ!
ေဘဂြန္ဂ်မ္း စီလာၿပီး ဒီအိမ္ကုိ ဒီေနရာက ေရႊ႕ေပးရမယ္လုိ႔ ေျပာရဲတယ္။
ဘာေကာင္ေတြမုိ႕လုိ႕လဲ။
စိတ္ေလ်ာ့, ေဘဂြန္ဂ်မ္း. သူတုိ႔ အျပစ္လည္း မဟုတ္ဘူး။
အမိန္႕က အထက္ကလာတာ။
ဘယ္ကလာလာ ဂ႐ုမစုိက္ဘူး။
ငါ့အိမ္ထဲမွာရပ္ၿပီး ဒီအိမ္ကုိ ဖယ္ခုိင္းရေအာင္
ဒီေကာင္ေတြက ဘာေတြမုိ႔လုိ႔လဲ
ဆရာ ရွင့္ပါတီမွာ အဆက္အသြယ္ေတြ ရွိတယ္မလား။
အဲ့ႏွစ္ေယာက္ကုိ တစ္လအတြင္း ဒီက ေျပာင္းသြားေစခ်င္တယ္။
အဲ့အတြက္ ရွင္လုိခ်င္တာ အကုန္ေပးလုိ႔ရတယ္။
မိန္းကေလးေတြ လုိခ်င္တယ္ဆုိလည္း ငါ စီစဥ္ေပးလုိ႔ရတယ္။
ဒါမွမဟုတ္, ငါကုိယ္တုိင္ သြားေျပာ...
ေဘဂြန္ဂ်မ္း, ျပသနာတုိင္းကုိိ ဒီလုိ ေျဖရွင္းလုိ႔မရဘူး
ေဒါသထြက္ေနလုိ႔ အလကားပဲ, သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္က ပါတီတစ္ခုစီက။
အားလုံး မသာေကာင္ေတြပဲ။
ငါ ပါတီရဲ႕ အႀကီးကဲနဲ႕ စကားေျပာၾကည့္မယ္။
ငါတုိ႔ အခ်ိန္နည္းနည္းဆြဲၿပီး
တျခား စီစဥ္လုိ႔ရတာ စီစဥ္ၾကတာေပါ့။
ေနာက္လည္း ေတာ္ေတာ္က်ေနၿပီ ဗုိက္မ်ား ဆာေနမလားလုိ႔။
တစ္ခုခု အရင္ စားလုိက္ပါဦး?
အခုေတာ့ ျပန္လုိက္ဦးမယ္။
ပါတီက အႀကီးပုိင္းေတြကုိ မနက္ျဖန္က်မွ ေျပာၾကည့္မယ္။
တစ္ခုခုေတာ့ စားသြားလုိက္ေလ။
ဗုိက္မဆာပါဘူး။
ဒီညေတာ့ ဗုိက္မနာဘူလား?
မ်က္ႏွာမြဲနဲ႕ ရပ္ေနတယ္ သြား ငါ့ေဆးတံသြားယူေပး။
ဆရာ့ကုိ နင့္အေၾကာင္း ေျပာျပထားမယ္။
လင္တ႐ူးေနတယ္?
ထြက္သြား!
နားလည္လား?
ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မလာနဲ႕။
ဘာျဖစ္တာလဲ? ေနလုိ႔ေကာင္းရဲ႕လား?
ေဘဂြန္ဂ်မ္း, အိပ္မက္ဆုိးေတြ မက္ေနတာလား?
ဘာလုိ႔ ေၾကာက္ေနတာလဲ? ဘာျဖစ္လုိ႕လဲ?
ကြ်န္မတုိ႔ အသိလွမ္းေပးမွ ျဖစ္မယ္။ - ဘယ္သူ႕ကုိလဲ, သမီး?
ဘုရင္ႀကီးကုိ. - ဘုရင္ႀကီးကုိ?
ေဘဂြန္ဂ်မ္း?
စလင္းမ္!
သစ္သားအတြက္ အသုံးစရိတ္တဝက္က ေဒလီက ေပးလိမ့္မယ္။
ဒါ ဟုိကုိ ေပးလုိက္။
၈သန္း.
ပန္ဂ်ဗ္ တစ္ခုမွာတင္ကုိ။
အစုိးရက စာရင္းအင္းေတြအရ
ဒီလုိေျပာမွ ပုိလုိက္မယ္
အိမ္ေျခမဲ့ ၈သန္းေက်ာ္
ဒါေတြ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ေနတာလဲ ဆုိတာ လူေတြကုိ ေျပာျပရမယ္။
သန္းနဲ႕ခ်ည္ၿပီး အိမ္ေျခမဲ့တဲ့အေၾကာင္းပဲ ေျပာေျပာ ,
ေသေၾက ပ်က္စီးၾကတာပဲ ေျပာေျပာ။
ေသြေခ်ာင္းစီးတာေတြပါ ထည့္ေျပာ အားလုံး ေျပာျပလုိက္။
ဘယ္သူမွ အလြယ္တကူေတာ့ ကုိယ့္အိမ္ ကုိယ့္ယာ ပစ္မသြားႏုိင္ၾကဘူး။
ေသခ်ာေပါက္ လုပ္ရမွာပဲ။
အမ္ရီစၥတာမွာ ေသေၾကက်တာ, အလ္ဟဘဒ္, အဟ္မဒ္ဒါဘသ္, ဘြန္ေဘ.
ေနရာတုိင္းမွာ ငါတုိ႔လူေတြပဲ ဒီအဓိက႐ုဏ္းေတြ လုပ္ေနတာ။
ဒုိရန္းဂလားမွာ ရွိတဲ့ မူစ္လင္မ္ ေတြသာ သိသြားရင္...
ေတာင္းပန္ပါတယ္. ဒီအတုိင္း...
- မူစ္လင္မ္!
မစ္ဇီးစ္! မြလႅာဟ္!
သိပ္ေကာင္းပ။
ငါတုိ႔ေတြအတြက္ လိမ္ဆင္ေတြ သိပ္မ်ားပလား ဟရီပရ္ဆဒ္
ငါ့အေမ, ငါ့မိန္းမ တုိ႕ရဲ႕ အဝတ္အစားေတြ ဆြဲခြ်တ္ၿပီး မေတာ္မတရား က်င့္ခံရတဲ့ညက
ငါ မင္းမ်က္ႏွာကုိ ေျပးမျမင္ဘူး။
အခုထိလည္း အျပစ္မတင္ဘူး။ - ဒါဆုိ ျမင္လုိက္ေလ, အီလီယက္စ္!
ျမင္ဖုိ႔လုိအပ္တယ္။
အၿငိဳးအေတး ရွိရွိနဲ႕ မုန္းတီးၿပီး ကြဲလြဲႏုိင္မွ
မင္း ဒီအလုပ္ကုိ လုပ္ႏုိင္လိမ့္မယ္။
ဒါမွ အသက္ဆက္ရွင္ႏုိင္မွာ ေကာင္းၿပီေလ။
ေျပာရေအာင္။
နယ္စပ္ကုိ ျဖတ္သြားရင္, ဒါဆုိ အဆင္ေျပၿပီေပါ့...
လူေတြ ဖယ္ေပးမွ ျဖစ္မယ္။
စဥ္စားၾကည့္ပါ, အရွင္။
ကြ်န္မအိမ္မွာ ကြ်န္မကုိ ဒုကၡလာေပးသြားတယ္။
ကြ်န္မကုိ ၿခိမ္းေျခာက္တယ္ဆုိတာ
အရွင့္ရဲ႕ ေက်းကြ်န္ကုိ ၿခိမ္းေျခာက္သလုိပါပဲ။
အမည္ေတြက ဘာေတြလဲ?
စီဗက္စတသ္ ႏွင့္ အီလီယက္စ္ ဆုိလားပဲ အရွင္။
ဒုိရန္ဂလားနဲ႕ စဂရ္ဂါးက အရာရွိေတြလည္း ပါေသးတယ္
ဒီကဖယ္ေပးဖုိ႔ ၿခိမ္းေျခာက္သြားၾကတယ္။
ဒီေကာင္ေတြက ၾကြက္ေတြပါ။
ေၾကာင္ကုိ ႐ုိက္ေပးလုိက္ရင္ ေဒလီအထိ တန္းေရာက္သြားလိမ့္မယ္။
အစုိးရ ဝန္ထမ္းေတြ မလား။
ငါ ဒီလထဲ သြားေတြ႕လုိက္မယ္။
မစုိးရိမ္ပါနဲ႕ , ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
ဘယ္သူမွ မင္းကုိ မေႏွာက္ယွက္ေစရပါဘူး။
ေက်းဇူးပါ, အရွင္.
ဒါေပမယ့္,
ေဒါသတႀကီးနဲ႕ သူတုိ႕ကုိ သတ္ေတာ့ မသတ္လုိက္ပါနဲ႕ ။
အလုပ္ျပဳတ္သြားရင္ကုိ လုံေလာက္ေနပါၿပီ။
အရွင္။
ဒီတစ္ခါလည္း အားလုံးအတြက္ လက္ေဆာင္ေတြ ယူလာေသးတယ္။
အရွင္က သူတုိ႔ကုိ အလုိလုိက္ေနတာပဲ။
ငါ လာေတာ့ ႏွစ္ရက္သုံးရက္ေလာက္ ဒီအိမ္ ပိတ္ထားရမယ္ေလ။
အဲ့ေတာ့ ငါ့မွာ တာဝန္ရွိတာေပါ့... - အမေလး မဟုတ္ရပါဘူး.
ဘာေတြ ေျပာေနတာလဲ အရွင္
ဒီ ေဆာင္ၾကာၿမိဳင္ ဒီက မိန္းကေလးေတြ အကုန္လုံး အရွင့္အပုိင္ပါပဲ။
ကြ်န္မကုိေတာင္...
ဒီေန႕ ဘယ္သူ႕ကုိ လႊတ္ေပးရမလဲ?
ဂူလာဗုိး?
႐ူဗီနာ နဲ႕ လတ္တား တုိ႕ကုိပဲ သေဘာေတြ႕လား?
ငါၾကားတာေတာ့ မင္းစီမွာ ေကာင္မေလး အသစ္တစ္ေယာက္ ေရာက္ေနတယ္ဆုိပဲ။
ခုနက မေတြ႕ပါလား။
ငါမျမင္ေအာင္ ဖြက္ထားတာလား။
မဟုတ္ရပါဘူး...
ရွဗ္နမ္း အျပင္မွာ ေဆာ့ေနတာျဖစ္မယ္။
သူခမ်ာ ဆုိးဆုိးရြားရြား ဒုကၡသုကၡ ေရာက္ခဲ့ရတာပါ အရွင္.
အဲ့ဒီေတာ့...
သူက အခုခ်ိန္ထိ အေတြ႕အၾကံဳမရွိေသးလုိ႔ပါ။...
ငါ့ေၾကာင့္နဲ႕ မင္းဒီမွာ အႏၲရာယ္ကင္းကင္း ေနႏုိင္တာ
ဘယ္သူမွ မင္းကုိ မေႏွာက္ယွက္ရဲဘူးဆုိတာ ငါတာဝန္ယူထားလုိ႔ေလ။
ႏုိင္ငံျခားသားေတြ, အစုိးရဝန္ထမ္းေတြ ညည ဒီကုိ လာၾကေပမယ့္
ဘယ္သူမွ အလကား မလာရဲၾကဘူး။
ဒါ့အျပင္, မင္းအတြက္ အခြန္ေတြပါ ငါပဲ ေဆာင္ေပးေနတာ။
ဟမ္?
ဒီေလာက္လုပ္ေပးၿပီးမွ, အေသးအမႊားေလးေလာက္ ျပန္ေမွၽာ္လင့္လုိ႔ မရဘူးလား။
မင္းမွတ္မိေသးတယ္ မလား။
ဟုတ္ကဲ့ပါ အရွင္။
မိန္းကေလး အသစ္ေရာက္ခဲ့ရင္, သူ႔ရဲ႕ ပထမဦးဆုံးညက .....
အရွင့္အတြက္ပါ။ - မဟုတ္ေသးဘူး, ဘုရင့္အတြက္။
အပ်ိဳ ျဖစ္ျဖစ္ ကြင္းဆင္းၿပီးသား ျဖစ္ျဖစ္
အဆင္သင့္သာ လုပ္ထားလုိက္, မနက္ျဖန္ ေစာေစာ ျပန္မွာ။
ဟုတ္, အရွင္.
ၿပီးေတာ့, ေဘဂြန္ဂ်မ္း,
ငါ့ ေတးဂီတသမား အလုပ္မလုပ္ေတာ့ဘူး
အဲ့ေတာ့ သူ႕ကုိ ဒီေခၚလာလုိ႔ မရဘူး။
ေတးဂီတ မရွိရင္ ငါ အဆင္မေျပတာ
မင္း သိပါတယ္
ဒီမွာ ေတးဂီတ မရွိေသးေတာ့။
အရွင္က ကြ်န္မရဲ႕ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္ပါ။
ဒါေပမယ့္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ဒီအလုပ္ မလုပ္ေတာ့လုိ႔ပါ...
ၾကာေအာင္ မလုပ္နဲ႕။
မဟုတ္ရင္, ေဒလီသြားဖုိ႔ ေနာက္က်သြားလိမ့္မယ္။
ဘာထူးလဲဆရာ? အေျခအေန မေကာင္းဘူး, ေဘဂြန္ဂ်မ္း
အေရးတႀကီး ေျပာစရာ ရွိတယ္။
ဒါဆုိ ေျပာေလ, ရွင့္ပါးစပ္ကုိ တိတ္နဲ႕ကပ္ထားတာမွ မဟုတ္ပဲ။
ဒီမွာ မဟုတ္ဘူး, အထဲမွာ ေျပာလုိ႔ရမလား?
ဒါေတာ့ တရားလြန္တယ္ ဆရာ။
ငါကလည္း နင့္ကုိ ေျပာစရာရွိတာနဲ႕
တျခားတစ္ေယာက္ အေၾကာင္း။
ငါ ေရသြားခပ္ေပးမယ္။ - လာေလ။
ဒီေတာ့, ငါ အရင္စေျပာ...
ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဆရာ?
နားေထာင္, ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
ငါ ပါတီကုိ ေျပာခဲ့ၿပီးၿပီ။
ဒီအလုပ္အတြက္ ဘာအေႏွာက္အယွက္မွ ခံမွာ မဟုတ္ဘူးတဲ့။
ဘာေျပာခ်င္တာလဲ?
ဒီအမိန္႔ကုိ နာခံရလိမ့္မယ္။
ငါ့အထင္ေတာ့ ဒီက ေျပာင္းသြားတာ ပုိေကာင္းမယ္။
ဒီလူေတြ အေၾကာင္းကုိ နင္မသိဘူး။
အစုိးရ အမိန္႕ကုိ ၿပီးေျမာက္ဖုိ႕ ဘာမဆုိ သူတုိ႕ လုပ္ႏုိင္ၾကတယ္။
ဘာ အစုိးရလဲ ဆရာ?
ဒီေနရာမွာ အစုိးရက ငါကုိယ္တုိင္ပဲ။
ဘာလုိ႔ နားမလည္တာလဲ? သူတုိ႔ေတြ နင့္ကုိ တုိက္ခုိက္လိမ့္မယ္။
ရွင္ေတာင္ အေျပာအဆုိ ႐ုိင္းလာပါ့လား ဆရာ။
ရုိင္းတာ မဟုတ္ဘူး, ေဘဂြန္.
ငါက နင့္ကုိ စိတ္ပူလုိ႔။
စုိးရိမ္တယ္? ငါ့ကုိ?
ဘယ္တုန္းက စ စုိးရိမ္တတ္သြားတာလဲ?
စုိးရိမ္ေနတာေတာ့ အၿမဲတန္းလုိလုိပါပဲ။
ငါ့ဖက္က ေဖၚျပဖုိ႔ အခြင့္ေရးမရခဲ့လုိ႔
ဒီေန႕ေတာ့ ေျပာျပမွ ျဖစ္ေတာ့မယ္။
ဘဝ အသစ္စဖုိ႔ အခြင့္အေရး တစ္ခုရတာပဲ။
နားေထာင္. အားလုံးကုိ စြန္႕လႊတ္လုိက္ေတာ့.
ဒီအလုပ္, ဒီအိမ္, ဒီဘဝ အားလုံးကုိ ထားခဲ့လုိက္ေတာ့
ငါ့အေနာက္လုိက္ခဲ့။
ငါတုိ႔ အတူတူ... - ငါတုိ႕?
အတူအိပ္တာနဲ႕ တသက္တာ လက္တြဲတာနဲ႕
မတူဘူး ဆရာ။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း, ငါက... - ရွင္ ကြ်န္မတုိ႕ကုိ အမ်ားႀကီး ကူညီခဲ့ပါတယ္။
အဲ့အတြက္ေတာ့ ေက်းဇူးပါ။
ဒီအေနာက္မွာ ငါသိလာတာေတာ့
ဒီလုိ ကူညီတယ္ဆုိတာ အက်ိဳးလုိလုိ႕ ေညာင္ေရေလာင္းတာပဲ... - ေဘဂြန္!
ဒီတစ္ခုေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္ထားလုိက္
ေဘဂြန္ဂ်မ္းက ရွင္နားလည္ႏုိင္မႈနဲ႕ အေဝးႀကီးမွာ ဆုိတာပဲ။
ဒါေပမယ့္ ငါက တကယ္... - အဓိပၸါယ္မရွိတာေတြ ဆရာ!
နင့္အတြက္ သူ႕ဘဝတစ္ခုလုံးကုိ ပုံေပးခ်င္ေနတဲ့ တျခားတစ္ေယာက္ရွိေနတာကုိ သိလား?
ငါကေတာ့ သူ႕အေၾကာင္းေျပာဖုိ႔လုိ႕ ထင္ေနတာ။
ရွင္ဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲဆုိတာ မသိေတာ့ဘူး။
ငါ မင္းကုိ လုိခ်င္တာ။ - ေတာ္ၿပီ, ဆရာ။
ငါတုိ႔ အဆင္ေျပေနတဲ့ အခ်ိန္ေတြကတည္းက နင္ရွိေနခဲ့တာ။
ဒီေတာ့ ငါတုိ႔ေၾကာင့္ နင့္ကုိပါ ကံဆုိးမုိးေမွာင္မက်ေစခ်င္ဘူး။
ေနာက္ေနာင္ ဒီကုိ မလာပါနဲ႕ေတာ့!
ေဘဂြန္ဂ်မ္း, ဒါ ရဲအရာရွိ တစ္ေယာက္ကုိ ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ ေစာ္ကားမႈေနာ္။
ေသခ်ာ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္။
ငါက မင္းတုိ႔အတြက္ ေျပာေနတာ။
ဒီေဆာင္ၾကာၿမိဳင္ ေသခ်ာေပါက္ ဖယ္ေပးရမယ္။
အဲ့လုိမွမဟုတ္လုိ႔ ျပသနာေတြတတ္လာရင္ တာဝန္မယူႏုိင္ဘူးေနာ္။
ဒါက နင့္အေမလင္ ေနရာ မုိ႔လုိ႔လား?
ဒါမွမဟုတ္ နင့္အေမ ဒီမွာ အလုပ္လုပ္လုိ႕လား? - ေစာက္ေကာင္မ!
ပါးစပ္ေပါက္ကုိ ထိန္းထား!
ေစာက္ရမ္းတုံးပါလား, ရွမ္းဆင့္။
ဆရာဝန္ကုိ ဆရာဝန္လုိ႕ေခၚတယ္ ေရွ႕ေန႕ကုိ ေရွ႕ေနလုိ႕ ေခၚတယ္။
ၿပီးေတာ့ ဖာ ကုိ ဖာ လုိ႕ေခၚတာပဲ။
ငါတုိ႔အတြက္ ဘာျပသနာမွ မရွိဘူး။
တကယ္လုိ႔ ငါတုိ႕ကုိ ရဲလုိ႔ေခၚရင္ေတာ့, ငါတုိ႕ကုိ အေႏွာင့္အယွက္ေပးသလုိပဲ.
စလင္းမ္.
ဘုရင္ကုိယ္တုိင္ ေစာင္မ ထားတဲ့ လူေတြကုိ
ေအာက္တန္းစားေတြ ေစာင့္ေရွာက္စရာ မလုိဘူး။
အခု သြားေတာ့။
လစ္ေတာ့။
ၿပီးေတာ့ ေဘဂြန္ဂ်မ္း က ငါ့ကုိ ျမဴဆြယ္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားတယ္။
ငါက ငါခ်စ္ေနတာ ဂူလာဗုိး ကုိ လုိ႕ ေျပာလုိက္ေတာ့
ငါ့ကုိ အိမ္ထဲကေန ခ်က္ျခင္း ေမာင္းထုတ္လုိက္တယ္။
ဒါေပမယ့္ ေဘဂြန္ဂ်မ္း ေျပာတာက်ေတာ့... - ငါ့ကုိ မယုံၾကည္ဘူးေပါ့။
ငါ့မွာ အိမ္ေတြ ယာေတြ စြန္႕ပစ္ၿပီး နင့္အတြက္ လူတုိင္းကုိ အတုိက္ခံလုပ္ခဲ့ရတာ။
ပါတီနဲ႕ေတာင္ ျပသနာတတ္ခဲ့ေသးတယ္။
အခ်ိန္ျပည့္ မင္းအေၾကာင္းပဲ ေတြးေနမိတယ္။
ဒါ့အျပင္, နင့္ကုိ ေတြ႕ရဖုိ႔ လူေတြအလစ္မွာ ဒီကုိ လာခဲ့ရတာ။
ဒါေတာင္ ငါ့ကုိ မယုံႏုိင္ဘူး ဆုိေတာ့။
ဒီအမိန္႕ မေပးခင္အရင္ကလည္း ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ သြားခဲ့ေသးတယ္ ဆရာ။
ဒါေပမယ့္ မရ္ဇာက သူ႕ေခြးေတြနဲ႕ ကုိက္ခုိင္းတယ္။
ဒီတစ္ခါ, နယ္ခံရဲေတြနဲ႕ သြားေပမယ့္လည္း။
ဘုရင္ႀကီးရဲ႕ သက္ေတာ္ေစာင့္ေတြက ႀကိဳေရာက္ႏွင့္ေနတယ္။
ေနာက္တစ္ခါ ဆုိ...
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကုိ သတ္ပစ္မယ္လုိ႔ ေဘဂြန္က ေျပာလုိက္တယ္။
နယ္စပ္ စစ္ေဆးေရးဂိတ္မွာ တြဲေလ်ာင္းခ်ည္ထားမယ္တဲ့။
သူက မင္းကုိ ဘယ္လုိမ်ား လုပ္မလဲ?
ကြ်န္ေတာ့္ကုိ မဟုတ္ဘူး, ဆရာ။
ခင္ဗ်ားတုိ႔ကုိ။
ခင္ဗ်ားတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ကုိ။
ေကာင္းၿပီ, သြားေတာ့ - ဟုတ္ကဲ့, ဆရာ.
အဲ့ဒီ ေဆာင္ၾကာၿမိဳင္သာ မဖယ္ႏုိင္သေရႊ႕ေတာ့
နယ္စပ္ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ေတြ ေဆာက္ဖုိ႔ က်န္႕ၾကာေနဦးမွာပဲ။
အခုဆုိ ဘုရင့္သက္ေတာ္ေစာင့္ေတြပါ စခန္းခ် ေစာင့္ၾကည့္ေပးေနၿပီ ဆုိေတာ့။
အီလီယက္စ္, ငါတုိ႔ စုိနာပူးရ္ သြားရမယ္။ - ဘာလုိ႔လဲ? အဲ့ဒီမွာ ဘာရွိလုိ႔လဲ?
ဒီ အ႐ႈပ္ထုတ္ကုိ ရွင္းဖုိ႔ အတြက္။
အလုပ္အားလုံးကုိ အစုိးရလမ္းစဥ္ က်င့္သုံးေနလုိ႔ မရဘူး။
တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ အလုပ္ေတြ အတြက္
တရားမဝင္ နည္းလမ္းေတြ လုိအပ္တယ္။
နားလည္တယ္ မလား?
ထစမ္း။
ဘယ္ေကာင္နဲ႕ ျဖစ္ခဲ့တာလည္း? - ညည္းအပူမပါဘူး။
နင့္ေဖါက္သည္ေတြထဲက တစ္ေယာက္မွ မဟုတ္သလုိ ညည္း အေဖလည္း မဟုတ္ဘူး။
ေစာက္ရူးမ
ငါ့အေဖကုိ လာဆြဲမထည့္နဲ႕။
ေျပာစမ္း, ဘယ္ကုိ သြားခဲ့တာလဲ?
မေျပာဘူးဆုိရင္
နင္ ဘာလုပ္မလဲ?
နင္သာ တစ္ေကာင္ေကာင္နဲ႕ ႀကိဳက္ေနတာ ေဘဂြန္ဂ်မ္း သိသြားလုိ႔ကေတာ့ ...
ညည္းကုိ အရွင္လတ္လတ္ အေရခြံႏႊာလိမ့္မယ္။
ဘာလုိ႕လဲ ကပ္ဖားရပ္ဖားမ
ဘာလုိ႔ အခ်ိန္ျပည့္ သူ႕ကုိ လုိက္ငုံေနတာလဲ?
ေအာက္တန္းစား သစၥာေဖါက္မ
ညည္းကုိ အေကာင္ေတြ အုပ္စုလုိက္ အမဲျဖတ္ေနတုန္းက ...
ဘယ္သူက ကယ္ထားတာလဲ?
ေစာက္ေကာင္မ! ငါ့ကုိမ်ား ပါးရုိက္ရဲတယ္! - စုန္းမ!
ညည္းကုိ လည္ပင္းညစ္သတ္ပစ္မယ္!
ေခြးစုတ္မ!
ေျမေခြးမ! - ေခြးမ!
လာစမ္း!
မသာမ ေသနာမ!
ငါ နင့္ကုိ သတ္ပစ္မယ္. - လာစမ္း!
ညည္းလည္ပင္းကုိ ညစ္သတ္ပစ္မယ္။
ေသစမ္း...
အခုမွ ဘာလာငုိေနတာလဲ?
ဒီလုိ အ႐ူးထေနလုိ႔ ညည္းအတြက္ ဘာအက်ိဳးရွိမလဲ?
ေဘဂြန္ဂ်မ္း က ဒီကုိ ေခၚထားတာ။
သူ နင့္ကုိ ထိခုိက္ေအာင္ ဘယ္တုန္းကမွ မလုပ္ခဲ့ဘူး။
"ေက်ာက္ေဆာင္ေတြ ၿပိဳလဲေနတာကုိ ၾကည့္ေနရင္း,"
"ကဗီရား တစ္ေရာက္ေတာ့ ေၾကကြဲေနတယ္"
"ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ စီးခ်င္းထုိးေနသ၍, မည္သူမွၽ လုံျခံဳမွာ မဟုတ္ေပ."
တာဝန္ ႏွစ္ခု နဲ႕ ကဗီးရ္ ဆုိတာ ငါ့ အမည္။
ဟႏၵဴ ျဖစ္ဆုိလည္းရတယ္ မူစ္လင္မ္ ဆုိလည္း ျဖစ္လုိ႔ရတယ္။
အေပၚပုိင္း လည္ပင္းမွာ အပ္ခ်ည္ႀကိဳးနဲ႕ ေအာက္ပုိင္းမွာလည္း အေရးျပားလွီးၿပီးသား။
သူေတာ္စင္ ဦးထုပ္ေဆာင္းလုိ႔ ရသလုိ ဘုန္းႀကီးေတြလုိ ေခါင္းေပါင္းေပါင္းလုိ႕လည္း ရတယ္။
ဘယ္အျခမ္းမွာ အဓိကရုဏ္ ဖန္တီးရမလဲ မသိေသးေပမယ့္
ငါ့ေကာင္ေလးေတြက ႏွစ္ဖက္လုံးမွာ အဆင္သင့္ပဲ။
သူတုိ႔အားလုံးက အရာတစ္ခုကုိပဲ ကုိးကြယ္တယ္။ ပုိက္ဆံကုိ။
ခင္ဗ်ားတုိ႔ အလုပ္ၿပီးတာနဲ႕ ပုိက္ဆံေပးလုိက္႐ုံပဲ။
ေျပာေလ ဘယ္သူ႕ကုိ သတ္ေပးရမလဲ။
ငါတုိ႕က အေဆာက္အဦး ေျပာင္းေရႊ႕ခ်င္႐ုံပဲ။ - ေဆာင္ၾကာၿမိဳင္ကုိ မလား.
အင္း, ဟုတ္တယ္။
ဒုိရန္းဂလား နဲ႕ ဆဂရ္ဂါး ၾကားထဲက တစ္ခုေလ
အဲ့ဒီ့ ဖာအိမ္လား?
ခင္ဗ်ားတုိ႔ နည္းေပါင္းစုံနဲ႕ ႀကိဳးစားၿပီးၿပီ မလား?
ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ကဗီးရ္ရဲ႕ လူေတြ လုပ္ၿပီဆုိလုိ႔ကေတာ့...
သိတယ္ မလား။
ငါတုိ႔ တတ္ႏုိင္သေလာက္ လုပ္ၾကည့္ၿပီးၿပီ။
အခု မင္းပဲ ၾကည့္ထိန္းလိုက္ေတာ့။ - ၾကည့္ထိန္းေပးရမယ္?
ေျပာခ်င္တာ သတ္ပစ္ရမယ္ေပါ့?
ေသနတ္နဲ႕ ပစ္ခ်င္ ပစ္ရမယ္ ဓားနဲ႕ ထုိးခ်င္ ထုိးရမယ္ လည္ပင္းခ်ည္း ၫွစ္သတ္ခ်င္လည္း သတ္ရႏုိင္တယ္?
တကယ့္ကုိ အားရစရာ ျဖစ္မွာပဲ
ဒါမွမဟုတ္ ျပန္ေပးဆြဲၿပီး မုဒိန္းက်င့္ေပးရမလား?
ဒါမွမဟုတ္... ဖမ္းၿပီး ႐ုိက္ႏွက္ေပးယုံပဲလား?
ဒါမွမဟုတ္ သူတုိ႔ ေနရာမွာတင္ ဝင္႐ုိက္ေပးရမလား။
အလုပ္ေပၚမူတည္ၿပီး ေစ်းကြာတယ္ေနာ္။
ပုိက္ဆံအတြက္ေတာ့ မပူပါနဲ႕။
ဒါေပမယ့္... ဒီလုိမ်ိဳးေတြ လုပ္စရာ မလုိေလာက္ပါဘူး။
မင္းကုိ ရဲစခန္းကေန လူတခ်ိဳ႕နဲ႕ ေသနတ္ေတြ ေပးမယ္။
သူတုိ႔ ေၾကာက္ေအာင္ ေျခာက္လွန္႕ယုံပဲ
ဒါမွမဟုတ္, ေသနတ္နဲ႕ ပစ္ခ်င္ပစ္
ေသနတ္နဲ႕ ပစ္ယုံပဲ။
ဆပ္ျပာ, ေပါင္ဒါ, ပဲနီေလး, ဆန္. အားလုံး ကုန္ေတာ့မယ္။
ဒီတစ္ခါ, လတ္တား စူဂ်ီးဒ္ နဲ႕ လုိက္သြားလုိက္။
ငါ တစ္ေယာက္တည္း ဘယ္လုိလုပ္ ဂ်ံဳအိတ္ေတြ သယ္ႏုိင္မလဲ။
ညည္းပါ လုိက္ခဲ့။
ငါမွ အသားငါး မစားတာ, ငါ့မွာ အားသိပ္မရွိဘူး။
ငါက သက္သက္လြတ္သမား ဆုိတာ သိတယ္ မလား။
လတ္တား, သက္သက္လြတ္ စားတာနဲ႕ အေလးအပင္ မသယ္ႏုိင္ေတာ့ဘူးလား?
ႏြားေတြ, ကြ်ဲေတြ, ျမည္းေတြ ၿပီးေတာ့ ဆင္ေတြ အားလုံးက - ေတာ္ၿပီ.
သက္သက္လြတ္ စားတာပဲ။
ထားလုိက္ေတာ့။
အစားအေသာက္နဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး ဆရာ လာမလုပ္ေနနဲ႕။
ညည္းခဲ့တဲ့ ေနရာကုိပဲ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္။
ေအာက္တန္းစားမ - ေခြးမ, ငါ့မ်ိဳး႐ုိးကုိ လာမေဝဖန္နဲ႕။
အနည္းဆုံးေတာ့ ငါတုိ႔မ်ိဳး႐ုိးမွာ
ဇနီးျဖစ္သူကို လင္ရဲ႕အေလာင္းနဲ႕ အတူ မီးပုံမ႐ႈိ႕ဘူးေနာ္။
မီးေလာင္ရင္ တန္းလန္းနဲ႕ ထြက္ေျပးလာခဲ့ရတာ ေမ့သြားတာလား ေကာင္မ?
ေသခ်င္ဆုိး မေအေပးမ... - ေကာင္စုတ္မ...
နင့္လွ်ာကုိ ျဖတ္ထုတ္ပစ္မယ္။
ေမးရုိးက်ိဳးသြားမယ္ ေကာင္မ... - ရန္မျဖစ္နဲ႕ေတာ့။
မဟုတ္ရင္ ႏွစ္ေယာက္လုံး ငတ္မယ္။
ဂ်မီလာ. - အင္း.
ရြာသားေတြ ပုိ႕လုိက္တဲ့ အစားအေသာက္ေတြ ယူလာခဲ့, ျမန္ျမန္ေလး။
မ်ိဳးရုိးအတြက္နဲ႕ ဘာေၾကာင့္မ်ား အမ္ဘား နဲ႕ အၿမဲ ရန္ျဖစ္ေနတာလဲ ?
ညည္းပဲ မွန္ပါတယ္ေအ။ ျမင္ၿပီလား။
ဂ်မီလာ. - အင္း, ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
ပဲနီေလး ဟင္း စားေကာင္းတယ္။
ထပ္ယူဦးမလား, ေဘဂြန္ဂ်မ္း?
ဦးေလး စလင္းမ္, ကြ်န္မတုိ႕ကုိ ဘာလုိ႔ ေသနတ္ပစ္ မသင္ေပးတာလဲ?
ဦးေလးရဲ႕ ရဲသူငယ္ခ်င္းေတြ မႏွစ္က ဒီမွာ ေသနတ္ေတြ ခ်န္ထားခဲ့တယ္ေလ
အခု သူတုိ႕လဲ ေသကုန္ၾကၿပီပဲကုိ။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း ကုိ ေမးၾကည့္လုိက္, ၿပီးရင္ ငါသင္ေပးမယ္.
ေဘဂြန္ဂ်မ္း, တစ္ခုခု ေျပာဦးေလ?
အ႐ူးမေလး, ငါတုိ႕ကုိ ဘုရင့္ရဲ႕ လူေတြ ေစာင့္ေရွာက္ေပးေနတယ္ေလ။
ဘုရင္ အသက္ရွင္ေနသ၍ ငါတုိ႕ ေသနတ္ကုိင္စရာ မလုိဘူး။
စာပုိ႔သမား။
စာလာတယ္။
ဂ်မီလာ, သြားၾကည့္လုိက္ဦး။
စားေကာင္တယ္ မလား။ - ၾကက္သြန္နီ?
ဒီလုိ မစားရတာ ၾကာလွၿပီ။
ဂ်မီလာရဲ႕ နမည္ႀကီး ဂ်ံဳဟင္းရည္ပဲ။
စူဂ်ီးဒ္, ေရနည္းနည္းေလာက္။
ဒီမွာ ေရာ့။
ငါ့လည္း ၾကက္သြန္နီ ေပးပါဦး။
ဒီမွာ. - ယူလုိက္.
ဘာျဖစ္တာလဲ?
ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
- ဘာျဖစ္တာလဲ?
သတိထားဦး! - ဘာျဖစ္တာလဲ?
ငါ့ကုိေျပာဦးေလ, ဘာျဖစ္တာလဲ?
လူယုတ္မာ. - ဘာျဖစ္တာလဲ?
ဦးေလး စလင္းမ္.
ေဘဂြန္ဂ်မ္း!
စလင္းမ္!
မဂၤလာပါ, ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
ဒီေန႕ ထမင္းဟင္းေတြ အႀကိဳက္ေတြ႕မယ္ ထင္တယ္။
မေကာင္းေပဘူးလား?
ရွီခူးကုိေတာ့ ငါ့နည္းလမ္း အတုိင္း
စားေကာင္းေအာင္ ခ်က္ျပဳတ္ေပးထားတယ္။
မင္းတုိ႔ ဟင္းကုိ ဘယ္ပုံစံ လုံးခ်က္တာ ႀကိဳက္လဲေတာ့ အတ္အက်မသိဘူး။
ဒီေတာ့ ငါ့နည္း ငါ့ဟန္ အတုိင္းပဲ ခ်က္ေပးလုိက္တယ္။
ဘာလူးကုိေတာ့ မင္းတုိ႔အတြက္ ခ်န္ထားေပးထားတယ္။
မင္းတုိ႔ ႀကိဳက္တဲ့ ပုံစံနဲ႕ ခ်က္စားေပါ့။
ေနာက္တစ္ခု က်န္ေသးတယ္, ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
မင္းတုိ႔ ဖာအိမ္ကုိ ေသခ်ာေပါက္ ဖယ္ေပးရမယ္။
ႏွစ္ႏုိင္ငံ ကြဲထြက္ေတာ့မွာ ဆုိေတာ့
ရွီခူးလုိပဲ စေတးခံခ်င္တယ္ဆုိလည္း မင္းသေဘာပဲ။
အက္စၥလားမ္မုအာလုိင္းကြမ္ ( ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာမႈ အျဖာျဖာ သင္တုိ႔အေပၚ က်ေရာက္ပါေစ။ )
မင္းရဲ႕ ကဗီးရ္။
မလုပ္ပါနဲ႕, စလင္းမ္...
စလင္းမ္, ဟင့္အင္း... - အကုိႀကီး စလင္းမ္!
ခေလးေတြကုိ ကာကြယ္ေပးရမွာ ငါ့တာဝန္
စလင္းမ္ အကုိႀကီး။
ခေလးေတြကုိ ကာကြယ္ေပးရမွာ ငါ့တာဝန္။
Brother စလင္းမ္!
ခေလးေတြကုိ ကာကြယ္ေပးရမွာ ငါ့တာဝန္။
သူက သားသတ္သမား။
ငါ့တာဝန္!
ကဗီးရ္က သူတုိ႕ကုိ ေျခာက္လွန္႕ၿပီး ၿငိမ္ေနပါ့လား?
ဘုရင္ႀကီးကုိ ေဘဂြန္ဂ်မ္း အနားမကပ္ေတာ့ေအာင္ လုပ္လုိ႔ရမယ့္ နည္းလမ္းေလးဘာေလး မရွိဘူးလား?
ဘာမွ ထူးမွာ မဟုတ္ဘူး။
ရာစုႏွစ္ေတြ ၾကာၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာ
ကေလးေတြက ဒီႏွစ္ပုိင္းခြဲတဲ့ အေၾကာင္းေတြ ဖတ္မယ္ထင္လား
မင္းတုိ႔ ငါတုိ႕ ေဘဂြန္ဂ်မ္းတုိ႔ အေၾကာင္းေတြေကာ ပုံျပင္ေတြ ေျပာၾကမယ္ ထင္လား?
နယ္႐ုပ္ေတြအေၾကာင္းကုိ သမုိင္းမွာ ဘယ္သူက ေျပာျပမွာလုိ႕လဲ?
ထည့္ေျပာခ်င္းေျပာ အာဏာရွင္ေတြ အေၾကာင္းပဲ ေျပာၾကတာ။
ဒါေပမယ့္ ငါေျပာေနတာ ရာစုႏွစ္ေတြခ်ည္ၿပီး ၾကာမယ့္ အခ်ိန္ကုိ မဟုတ္ဘူး။
ငါေျပာေနတာ အခုအတြက္ပဲ
အီလီယက္စ္ က သိပ္ေသာက ေရာက္ေနပါလား။
ေအး ဟုတ္တယ္, အီလီယက္စ္ က ျပည္တန္ဆာ တသုိက္ အတြက္ ေသာကေရာက္ေနတာ။
ဒါမ်ိဳး မင္းၾကားခ်င္တာ မဟုတ္လား?
အီလီယက္စ္.
ေဘဂြန္ဂ်မ္းရဲ႕ ေဆာင္ၾကာၿမိဳင္ကုိ ဖ်က္စီးဖုိ႔အတြက္။
ငါတုိ႔ မိန္႕ခြန္းေခြၽေနလုိ႔မွ မရတာ အဓိက႐ုဏ္း ဖန္တီးေပးမွ ျဖစ္မွာ။
အနိမ့္ဆုံး, ဒီေဒသ ႏွစ္ခုမွာေပါ့။
ႏုိင္ငံမဲ့ လူသူေတြကုိ ကယ္တင္ဖုိ႔ အတြက္
တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေသာ အသက္ေတြကုိေတာ့ စေတးရမွာပဲ။
အီးဒ္ေန႕လုိ႔ သေဘာထားလုိက္။
ကုရ္ဗာနီ-အီးဒ္လုိ႕ (ႏြားသတ္ၿပီး ေဝငွေပးေသာ အီးဒ္)
သူရဲေဘာေၾကာင္ အုပ္။
ရက္စက္ယုတ္မာတဲ့ တရိစာၦန္ေကာင္ေတြ။
ငေၾကာက္ေတြ!
ၾကာပြတ္နဲ႕ ရုိက္ရုိက္ၿပီး ေသခ်င္းဆုိးေတြကုိ အေရခြံဆုတ္ပစ္ခ်င္တယ္။
ၾကာပြတ္နဲ႕ ရုိက္သတ္ပစ္ရမွာ။
ဒီေကာင္ေတြကုိ အလြတ္မေပးဘူးလုိ႔ ကတိေပးပါ။
ဒီေကာင္ေလးေတြ အေကာင္ေပါက္ကတည္းက ကြ်န္မ ေမြးလာတာ...
မုိးေရထဲမွာ။
ေရမုိးခ်ိဳးေပးၿပီး ကုိယ္တုိင္ ႏုိ႔တုိက္ခဲ့တာ...
မင္းလည္ေခ်ာင္း ဘာျဖစ္ေနတာလဲ?
ရွီခူးရဲ႕ အေမႊးေတြ လည္ပင္းမွာ ငင္ေနတာ။
စိတ္ထင္ေနလုိ႔ပါ။
မဟုတ္ဘူး ဒီမွာတင္။
ကြ်န္မ မ်ိဳခ်လုိ႔ေတာင္ မရဘူး။
"လက္ခ္ေနာင္း ၿမိဳ႕က ထြက္ခါသြားေတာ့"
"ငါ့ အက်ပ္အတည္းကုိ ဘယ္သူမွ မေမးၾကဘူး"
ေဘဂြန္.
မင္းတုိ႕လည္း ဒီက ထြက္သြားသင့္ၿပီလုိ႕ ငါ ထင္တယ္။
ဘာ?
အခ်ိန္ေတြ ေျပာင္းလဲသြားၿပီ။
ငါ ေဒလီသြားခဲ့ေသးတယ္။
အရာရာက တစ္ခနအတြင္း ၿပီးဆုံးသြားၾကၿပီ။
အရွင္ဘာေျပာခ်င္တာလဲ ကြ်န္မ နားမလည္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။
ဂ်ဴနာဂရ္က ဘုရင္ကုိေတာင္မွ ေဒလီမွာ ေျပာေနၾကတာ
ကရွ္မီးရ္ ႏွင့္ ဟုိက္ဒရာဘသ္ တစ္ဖက္ကုိ ေရြးခ်ယ္ဖုိ႕
တုိက္တြန္းေနၾကတယ္။
ဒီေတာ့...
အဲ့ဒီေတာ့ေကာ?
ဘုရင္က အၿမဲတန္း အတြက္ ဘုရင္ပဲေလ။
အႏၵိယ လုိ႔ပဲေခၚေခၚ... ဒါမွ မဟုတ္ ဘယ္လုိ ေခၚၾကလဲ?
ပါကစၥတန္... - ေဘဂြန္ဂ်မ္း,
ဘုရင္ေတြက အခုဆုိ ဘုရင္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
အခု အဲ့ဒီလူေတြကပဲ အုပ္ခ်ဳပ္ေနၾကတာ။
ေဒလီ ႏွင့္ ကရာခ်ီ မွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ တစ္ခုပဲရွိေတာ့တယ္။
ႏွစ္အနည္းငယ္ အတြင္း, နန္းေတာ္ေတြ ဘုရင္ပုိင္ ပရဝုဏ္ေတြ အားလုံးကုိ
အစုိးရပုိင္ လုပ္ပစ္ၾကေတာ့မွာ။
ရွင္ကေရာ?
ကန္ထဲက ငါးေလးသာသာေပါ့။
ေတာ္ဝင္ ဘဏၭာတုိက္က ကုန္သေလာက္ ျဖစ္ေနၿပီဆုိတာ မင္းလည္း အသိပဲ။
လူေတြက ထြက္သြားေနၾကၿပီ ငါတုိ႔ေတာင္ အသုံးေဆာင္ပစၥည္းေတြ ထုတ္ေရာင္းေနရၿပီ။
အထက္က အမိန္႕ေတြနဲ႕ ေန႕စဥ္ ရင္ဆုိင္ေနရတယ္။
ဒီေတာ့ အခုဘာလုပ္ရမလဲ?
ေဘဂြန္... အစုိးရ စကားကုိ နားေထာင္လုိက္။
ဒီေဆာင္ၾကာၿမိဳင္ကုိ ထားခဲ့လုိက္ေတာ့။
အခုဆုိ ငါ့အေနထားနဲ႕ မင္းတုိ႕ကုိ မကယ္တင္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။
ေကာင္းၿပီေလ, ရွင့္အေနနဲ႕ တတ္ႏုိင္တာ ဘာမွ မရွိေတာ့ဘူးပဲ။
ဒီေန႔ သီခ်င္းဆုိျပရင္ေတာင္, ရွင္ဘာမွ လုပ္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူး။
ေဘဂြန္! - စလင္းမ္!
ဟုတ္, ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
စလင္းမ္, ဘုရင္ႀကီး ေတာ္ေတာ္ ပင္ပန္းေနၿပီ။
အခန္းထဲ ပုိ႕ေပးလုိက္။
သူ နားဖုိ႔လုိတယ္။
မနက္က်ရင္ ေစာေစာျပန္မွဆုိေတာ့, ေသခ်ာ ျပင္ဆင္ေပးထားလုိက္။
မင္း ဆုိးဆုိးရြားရြားေသရလိမ့္မယ္ ေဘဂြန္။
ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ, ဒါေပမယ့္ သူေတာင္းစားလုိေတာ့ ေသမွာမဟုတ္ဘူး ဘုရင္မလုိ ေသမွာ။
ငါ့ နန္းေတာ္မွာပဲ။
ေသနတ္ပစ္ သင္ေပးေနတာေနာ္ မင္းကုိ အဝတ္ေလွ်ာ္ခုိင္းေနတာ မဟုတ္ဘူး
ၿမဲေအာင္ ကုိင္ထား။
ကုိင္ထား။
ေတာ္တယ္, ႐ူဗီနာ.
ဘာမွ မျဖစ္ဘူး။
ေတာ္တယ္။
ဒီေစာက္ဟာက ေတာ္ေတာ္ေလးတယ္, စလင္းမ္.
ငါ့ ေဆးတံေတာင္ သူ႕ထက္သာေသးတယ္။ - ဟာသ မလုပ္နဲ႕, ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
ပုခုံးကုိ ေျဖာင့္ထား, လက္ကုိင္ကုိ ၿမဲၿမဲကုိင္ ပစ္ကြင္းကုိ ေသခ်ာၾကည့္။
လုပ္စမ္းပါ။
ေမာင္းတံကုိ ေနာက္ျပန္ဆြဲ။
ျမင္းလုိပဲ ျပန္ကန္တယ္ဟ! - ဂရုစုိက္.
ေတာ္တယ္။
ေကာင္းတယ္။
ေတာ္တယ္။
လာဒ္လီ သာ ငါတုိ႕နဲ႕ လုိက္လာတာ ေဘဂြန္ဂ်မ္း သိသြားလုိ႔ကေတာ့
ငါ့ကုိ အေရခြံႏႊာလိမ့္မယ္။
မတတ္ႏုိင္ဘူးေလ?
ဂ်မီလာ က သူ႕ကုိ အျပင္ေခၚသြားခုိင္တာကုိ,
သူက အိမ္မွာ တစ္ေယာက္တည္း တမႈိင္မႈိင္ ျဖစ္ေနလုိ႔တဲ့။
သူသာ တစ္ခုခုေျပာရင္ နင္ရွင္းေပါ့။
ရွီခူး ႏွင့္ ဘာလူး ေသၿပီးကတည္းက
အဲ့ေနရာက သခ်ၤဴိင္းကုန္းလုိ ျဖစ္ေနတယ္။
ျမန္ျမန္ေလ်ာက္ မုိးခ်ဴပ္ေတာ့မယ္။
ဒါ ယူသြားမလား?
ဒါေလးျပပါ။
ခရမ္းခ်ဥ္သီး ဘယ္ေစ်းလဲ? - ၂႐ူပီပါ။
ဒီလုိမ်ဳိး ေနာက္ကုိဆြဲ ျပန္တြန္း။
ေသခ်ာေပါက္ ျပန္ဖိတြန္းေနာ္။
ခ်ိန္ထား - ဒီလုိမ်ိဳး က်ည္ျဖည့္။
ေရွ႕ကုိဖိဆြဲ။
ေနာက္ကုိ ျပန္ဆြဲ. - ဒါမ်ိဳး။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း!
ေဘဂြန္ဂ်မ္း! - ဂူလာဗုိး.
က်ည္ဆံကုိ ဒီလုိမ်ိဳး ထည့္ရတယ္။
ဒါမ်ိဳး. - ဖိႏွိပ္...
ေတာ္တယ္, ဂူလာဗုိး.
ေတာ္တယ္.
ငါတုိ႔ အကုန္ပါတယ္ေနာ္။
လာဒ္လီ, ေပ်ာ္ရဲ႕လား?
အင္း, သူပင္ပန္းေနၿပီ.
ျမန္ျမန္ေလ်ာက္. - ဘာျဖစ္လုိ႕လဲ?
ျမန္ျမန္ေလွၽာက္။
ဘာျဖစ္လုိ႕လဲ?
ျမန္ျမန္သာ ေလွၽာက္စမ္းပါ
- ေအးေလ ဘာျဖစ္ေနလုိ႕လဲ?
ဘာျဖစ္လုိ႕လဲ? - ေနာက္ျပန္မၾကည့္နဲ႕, ျမန္ျမန္သာ ေလွၽာက္။
ေလွၽာက္... - ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ?
ေျပး! ေျပး!
ေျပး, လာဒ္လီ. - ေျပးထား.
လာလာ. - စူဂ်ီးဒ္.
လာၾက။
ေျပး. - လာၾက။
လာလာ - ငါ့ကုိလႊတ္!
လာ လာ, ျမန္ျမန္ေလး! ျမန္ျမန္.
ျမန္ျမန္.
ဘာျဖစ္တာလဲ? - ပုန္း ပုန္း.
လာလာ။
႐ႈးတုိးတုိး
ဒီဖက္... လာလာ.
လာၾက လာၾက။
ဒီကုိလာ။
ထုိင္! ထုိင္ေန။
တုိးတုိးေန။
ငါတုိ႔ကုိ သတ္ေတာ့မွာလား?
နားေထာင္, ငါ့အထင္ သူတုိ႔ ဒီဖက္မွာ ျဖစ္မယ္။
ဒီဖက္မွာ လမ္းၾကားေလး ရွိတယ္ အဲ့အတုိင္း သြားရေအာင္။
မသြားနဲ႕, သူတုိ႔ အဲ့ဖက္ကသြားလိမ့္မယ္.
ဒီေတာ့ ဒီဖက္ကသြား။ - နင့္တစ္ေယာက္တည္း ထားခဲ့ရမွာလား?
နင့္ကုိ တစ္ေယာက္တည္း အေသခံလုိက္ရမွာလား။
ျငင္းမေနနဲ႕ေတာ့ ငါေျပာသလုိသာလုပ္။
သြားမွသာသြား မဟုတ္ရင္ ေသလိမ့္မယ္။
ငါေျပာသားပဲ မလုိက္လာပါနဲ႕ဆုိ။
အခုေတာ့, ဒီလူေတြ ငါတုိ႔ကုိ သတ္ေတာ့မယ္။
ပါးစပ္ပိတ္မလား? အခ်ိန္ျပည့္ ငုိငုိေနတယ္။
လာလာ လာလာ
ငါ့ကုိ လႊတ္ေပးပါ။
စူဂ်ီးဒ္... - ေတာင္းပန္ပါတယ္။
သမီးက ခေလးေလးပါ, ဘာမွ မလုပ္ထားပါဘူး။
႐ူဗီနာ, သြားရေအာင္။ - ငါေျပာသားပဲ မလုိက္လာပါနဲ႕ဆုိ။
ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူမွ နားမေထာင္ၾကဘူးေလ။
ဒီမွာ အကုိႀကီး, ညီမက သူတုိ႕နဲ႕ မဆုိင္ပါဘူး။
သြားဖုိ႔ေပးပါ။
ဘာေၾကာင့္မ်ား ငါနဲ႕ေဝးရာကုိ အၿပီးထြက္သြားခ်င္တာလဲ?
သူသာမရွိရင္ ႐ူဗီဘယ္လုိ ေနမလဲ?
ေျပာေလ။
နင္ အေျခတက် မေနခ်င္ဘူးလား?
မသြားပါနဲ႕, စူဂ်ီးဒ္.
မသြားပါနဲ႕။
ငါ... နင့္ကုိ ခ်စ္တယ္။
ငါ နင့္ကုိ ခ်စ္တယ္
ငါ ဒီေဆာင္ၾကာၿမိဳင္ကုိ စဖြင့္ခဲ့တာ။
ေနာက္မွ နင္တုိ႔ တေယာက္ခ်င္းစီ ဒီကုိ ေရာက္လာၾကတယ္။
နင္တုိ႔ အလုပ္လုပ္ၾကတယ္ ငါတုိ႔ စီးပြားေရး လည္ပတ္ခဲ့တယ္။
မွတ္မိေသးလား လတ္တား?
နင္ အစပုိင္း ဘယ္သူ႕ကုိမွ လက္မခံခဲ့ဘူး။
မွတ္မိတယ္, ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
နင့္ရဲ႕ ေဆးတံကုိေတာင္ အခုထိ မွတ္မိေသးတယ္။
ၿပီးေတာ့ ရာနီး, ပုဝါနဲ႕ မ်က္ႏွာကုိ ကြယ္ထားေနက် ညည္းက။
ပထမဦးဆုံးအႀကိမ္ ေသြးျမင္ေတာ့ ဟာသေတာင္ မလုပ္ႏုိင္ေတာ့ဘူးေလ။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း ကလည္း ...
အခုေတာ့ လူႀကီးျဖစ္လာၿပီပဲ ရွက္ေနတုန္းပဲလား။
ၿပီးေတာ့ မီနား-အမ္ဘား နင္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ငါေတာ္ေတာ္ အကုန္က်ခံလုိက္ရတယ္။
ငါ့စုဗူး ကုန္လုနီးနီးပဲ။
မုန္တုိင္းႀကီးတဲ့ ညတစ္ညမွာ။
ဖ်ားေနတာေတာင္, ဒီႏွစ္ေယာက္က ျငင္းခုန္ေနၾကတုန္းပဲ။
အဲ့အေၾကာင္းေတာ့ ေျပာမေနနဲ႕
အဲ့ဒီႏွစ္ေကာင္က အခ်ိန္ျပည့္ ျငင္းခုန္ၿပီး လင္လုေနတာ။
ဒီ ေဆာင္ၾကာၿမိဳင္ရဲ႕ အျငင္းသန္ဆုံး ပါးစပ္ေပါက္ေတြ။
ဂ်မီလာ, ဒါ ေဆာင္ၾကာၿမိဳင္ မဟုတ္ဘူး
ငါတုိ႔ အိမ္ပဲ။
ကုိယ့္အိမ္ထဲမွာေတာင္ တစ္ခါမွ လြပ္လြပ္လပ္လပ္ မေနရဖူးပါဘူး။
လြပ္လပ္ေရး။
ဟန္သာရွိၿပီး အဆံမရွိတဲ့ ေစာက္ပုိစကား တစ္ခု သာသာပဲ။
ဒီႏွစ္ႏုိင္ငံက လြပ္လပ္ေရး လြပ္လပ္ေရးဆုိၿပီး ပြဲခံေနတာ
အဲ့အတြက္နဲ႕ ငါတုိ႔ အိမ္ကုိ စြန္႕လႊတ္ရေတာ့မယ္။
ငါတုိ႔ အိမ္, ငါတုိ႔ ေျမယာ
ဒီေနရာကေနပဲ သတုိ႔သမီး အျဖစ္နဲ႕ ငါထြက္သြားခဲ့ၿပီး
ျပည္တန္ဆာေခါင္း တစ္ေယာက္ အျဖစ္နဲ႕ ဒီကုိ ျပန္လာခဲ့ရတယ္။
ငါ့ အုတ္ဂူကုိလည္း ဒီေနရာမွာပဲ လုပ္မွာ။
ဒီမွာပဲ...
ႏွစ္ေတြခ်ီၿပီး ငါ့အေသြးအသားကုိ ေရာင္းခဲ့ရတာ။
ငါ့ ေဆာင္ၾကာၿမိဳင္ကုိ ႏွစ္ျခမ္း အခြဲခံရမယ္လုိ႔ တစ္ခါမွ မစဥ္းစားမိခဲ့ဘူး။
ငါတုိ႔ ခႏၶာေတြကုိပါ အစိတ္စိတ္ ပုိင္းျခားလုိက္ၾကလိမ့္မယ္။
ေသခ်င္းဆုိး မေအေပးေတြ, ဘယ္လုိနည္းနဲ႕မွ ဒီအိမ္ကေန ငါတုိ႔ မဖယ္ေပးႏုိင္ဘူး
ဘယ္ေယာက်္ားသားမွ မလုိဘူး, ငါ့အိမ္ကုိ ငါ့ဖာသာ ကာကြယ္ႏုိင္တယ္။
ဒါေပမယ့္ နင္တုိ႔အားလုံး အဲ့အခ်ိန္ မေရာက္ခင္ ဒီကေနသြားလုိက္ၾကေတာ့။
သြားၾကေတာ့။
ဘယ္ကုိ သြားရမွာလဲ? ဘာလဲ ငါတုိ႔ မိသားစုေတြက ငါတုိ႔ကုိ ျပန္လက္ခံမယ္ ထင္ေနတာလား။
သူတုိ႔ေတြ ငါတုိ႔ အမည္ေတြေတာင္ မသိေတာ့ဘူး။
ၿပီးေတာ့ အဲ့ဒီရြာသားေတြ
အဲ့ဒီ ဘုန္းႀကီးေတြ
မနက္ပုိင္းသာ ငါတုိ႔နဲ႕ ဘာမွမဆုိင္သလုိ ေနႏုိင္ရင္ ေနလိမ့္မယ္။
ညဆုိရင္ေတာ့, ငါတုိ႔ေအာက္ကုိ ေလးဖက္ကုန္း ဝင္လာရတာပဲ။
နင္လည္း မိန္းမ တစ္ေယာက္ပဲ မဟုတ္လား။
ဘုရင္မပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဖာသည္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္လုိ မိန္းမပဲ ျဖစ္ျဖစ္
ေယာက္်ားတုိင္းကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္တယ္ ဆုိတာ နင္အသိပဲ - အမ္ဘား, ညည္းဘာလုိ႔ နားမလည္ရတာလဲ?
နားလည္စရာ ဘာတစ္ခုမွ မလုိဘူး, ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
ငါ့ရဲ႕ စူဂ်ီးဒ္ ကုိ ေလးပုိင္း ပုိင္းလုိက္ၾကတယ္။
ဒီစစ္ပြဲ မၿပီးသ၍ ငါတုိ႔ ဘယ္ကုိမွ မသြားႏုိင္ဘူး။
ဟုတ္တယ္ ေဘဂြန္ဂ်မ္း, ဒီေဆာင္ၾကာၿမိဳင္က ငါတုိ႔နဲ႕လည္း သက္ဆုိင္တယ္။
ငါတုိ႔ အကုန္ ထြက္သြားရင္, နင္ဘယ္လုိ လုပ္မလဲ?
နင္ မွတ္မိေသးတယ္ မလား?
အေကာင္းဆုံးကေတာ့ ငါတုိ႔ အားလုံး ဒီမွာေနၿပီး ငါတုိ႔တိုက္ပြဲကုိ ဆက္တုိက္မယ္။
သူေျပာတာ ဟုတ္တယ္။
ဒါေပမယ့္ လာဒ္လီ ႏွင့္ ရွဗ္နမ္း ကုိ ေတာ့ ဘယ္လုိနည္းနဲ႕ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီကေခၚထုတ္သြားမွ ျဖစ္မယ္။
ၿပီးေတာ့ အန္တီေရာပဲ
ဝမ္းနဲ႕လြယ္ေမြးထားတဲ့ သားအရင္းေတာင္မွ
ဗီနာရပ္စ္ မွာ အကူအညီမဲ့ တစ္ေယာက္တည္း ငါ့ကုိ ပစ္ထားခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ
အန္တီရာ။
ၿပီးခဲ့တာေတြ ျပန္မေျပာေနနဲ႕
သမီး နင္ပဲ ငါ့ကုိ ကယ္တင္ထားခဲ့တာ။
နင္ပဲ ငါ့ကုိ လက္တြဲကူခဲ့တာေလ။
အခုေတာ့ နင္ကုိယ္တုိင္ ငါ့ကုိ ဒီအိမ္ကေန ေမာင္းထုတ္ခ်င္ေနၿပီလား?
ေတာ္ၿပီ, အန္တီနဲ႕ ယွဥ္ျငင္းေနလုိ႔ ဘာမွ မထူးဘူး။
ဒါေပမယ့္ ရွဗ္နမ္း ႏွင့္ လာဒ္လီ ဒီက သြားမွ ျဖစ္မယ္... - လာဒ္လီ ဘယ္ကုိမွ သြားစရာ မလုိဘူး
သူ ဒီမွာပဲ ေနရမယ္။
ဒီဟာက သူ႕အိမ္ပဲ။
သူ႕ကုိ ဒီမွာပဲ ေမြးခဲ့တာ, ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
အဲ့ဒါေၾကာင့္ပဲေလဟာ... - သူက နင့္တုိ႔ အားလုံးရဲ႕ သမီးပဲ။
နင္တုိ႔အားလုံး သူ႕ကုိ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ခဲ့ၾကတာ။
တကယ္လုိ႔ လာဒ္လီ ေျပးမွျဖစ္မယ္ဆုိရင္လည္း အားလုံးနဲ႕ အတူ ေျပးၾကမယ္, မဟုတ္ရင္ ဘယ္သူမွ မသြားၾကဘူး။
ဂ်မီလာ... - ဒါ ငါ့ဆုံးျဖတ္ခ်က္ပဲ, ထပ္မေျပာနဲ႕ေတာ့။
နင္တုိ႔အားလုံး ဘာေၾကာင့္ ေခါင္းမာေနၾကတာလဲ?
ငါ ေျပာတာ နားမလည္ဘူးလား။
ေကာင္းၿပီ, နားေထာင္။
ဒီက အေျခအေနေတြ စိတ္မခ်ရေသး သေရႊ႕
သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကုိ လခ္ေနာင္းက ဂု႐ူႀကီးစီ ပုိ႔ထားလုိက္။
ငါ မသြားႏုိင္ပါဘူး ဆုိ... - ငါေျပာတာ အရင္နားေထာင္ဦး
ဒီေနရာက ခေလးေတြ အတြက္ ဘယ္လုိမွကုိ မလုံျခံဳေတာ့ဘူး။
ဂူလာဗုိး, ျမန္ျမန္ေလး!
ဂူလာဗုိး, ျမန္ျမန္လုပ္!
စာထဲမွာ ေဘဂြန္ဂ်မ္း အတြက္ အကုန္ ေရးထားခဲ့ၿပီးၿပီ မလား?
အင္း အကုန္ေရးခဲ့တယ္။
တစ္ခုမက်န္ပဲ။
သြားရေအာင္။
က်န္ခဲ့ေသးတာ ရွိေသးတယ္။
ဒါကုိ တစ္ခါတည္း အျပတ္ရွင္းမွ ျဖစ္မယ္။
နင္စာထဲမွာ ေရးထားတာက
နင့္ရဲ႕ ေဖာက္သည္ေတြ အေၾကာင္းေလာက္ပဲ ပါတာ
အလုပ္အကုိင္, ဆရာ, ယုတ္မာရက္စက္မႈေတြ.
ဒါေပမယ့္ နင္ေသလုနီးနီးထိ ျဖစ္ေနတာကုိ ငါေပ်ာက္ေအာင္ ကုေပးခဲ့တာ မပါဘူး။
အဲ့ဒီအေၾကာင္း တစ္လုံးမွ မပါပါ့လား။
ညည္း ကုိယ္ဝန္ေဆာင္ရတုန္းက ငါကုိယ္တုိင္ ညတုိင္း ညတုိင္း ႏွိပ္နယ္ေပးခဲ့ရတာေကာ
ဒီအေၾကာင္းလည္း မေရးထားပါလား။
ဒီတစ္လ အတြင္းမွာပဲကုိ
ငါ့မွာ နင္ကုိယ့္ဟာကုိယ္ ေသေၾကာင္းၾကံတာကုိ ခနခန တားခဲ့တယ္။
ေရးစရာေတြ ေတာ္ေတာ္ ေမ့က်န္ခဲ့ပါလား
သားသတ္သမားက ဆိတ္ေတြ ႏြားေတြကုိ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခ်စ္ပါတယ္ ေျပာေျပာ သတ္ျဖတ္ဖုိ႔ပဲ ေနာက္ဆုံးေတာ့
အဲ့ဒါ ေမတၱာတရား မဟုတ္ဘူး။
ေသခ်င္းဆုိ သစၥာေဖါက္မ! - စလင္းမ္.
သူ လူႀကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနၿပီပဲ
သြားပါေစ
စလင္းမ္, စိတ္ထဲမွာ တမ်ိဳးႀကီး ျဖစ္ေနတယ္ ဟုတ္တယ္, ေဘဂြန္ဂ်မ္း။
တစ္ခုခု ျဖစ္ေတာ့မယ္ ထင္တယ္
ေသနတ္ေတြ အဆင္သင့္ပဲလား? - အဆင္သင့္ပဲ, ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
က်ည္ေတြေကာ? - အားလုံး အဆင္သင့္ပဲ။
အားလုံးကုိ ႏႈိးလုိက္ေတာ့။
ဂ်မီလာ. ႐ူဗီနာ. အန္တီ.
အျမန္လုပ္
ျမန္ျမန္သြားေတာ့, လမ္းမွာ အႏၲရာဟ္မ်ားတယ္။
စိတ္မဆုိးပါနဲ႕, ဂူလာဗုိး,
ဒါေပမယ့္ မာန္တတ္ေနတဲ့ ေဘဂြန္ဂ်မ္း ဒုတိယအႀကိမ္ေသတာကုိ ထပ္ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္။
ပထမအႀကိမ္က... နင္ သူ႕ကုိ သစၥာေဖါက္တာ, အဲ့ဒါလည္း သူ႕ကုိ သတ္သလုိပဲ။
အခုေတာ့ သူတကယ္ အပစ္ခံရၿပီး ေသရေတာ့မယ္။
ဒါဆုိ... မဂၤလာေဆာင္မယ္ဆုိတာက?
ဂူလာဗုိး, ျပည္တန္ဆာေတြ အတြက္ ေဖါက္သည္ပဲလုိတယ္ လင္ေယာက်္ား မလုိအပ္ပါဘူး။.
အန္တီ
ဂ်မီလာ, ဒီႏွစ္ေယာက္ကုိ ေခၚၿပီး အခုပဲ သြားေတာ့။
ငါ ဘယ္မွ မသြားဘူး။ - ဘာေျပာတာလဲ?
နင္နဲ႕ ဒီခေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႕ လခ္ေနာင္းသြားရမယ္လုိ႔ မေန႕ ကတည္းက ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီးသား။
ငါ ဘယ္ကုိမွ မသြားႏုိင္ဘူး။
အထူးသျဖင့္ အခုလုိ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ နင္တုိ႔ကုိ မထားခဲ့ႏုိင္ဘူး။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း က နင့္ကုိ ထြက္သြားဖုိ႔ ေျပာေနတာေနာ္။
ငါတုိ႔က သူ႔အေမ မဟုတ္ေပမယ့္, သူ႕ကုိ ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔ ငါတုိ႔မွာ တာဝန္ရွိတယ္။
ငါ သြားရင္ နင္တုိ႔အားလုံးနဲ႕ သြားမွာပါဆုိ ေတာ္ေတာ့စမ္း။
ဂ်မီလာ, ျငင္းမေနပဲ ထြက္သြားလုိက္ေတာ့။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း, ဒါ ငါ့ရဲ႕ တုိက္ပြဲပဲ။
ေတာ္ၿပီ, ပါးစပ္ပိတ္ေတာ့ - ငါ နင္တုိ႔ကုိ ပစ္မထားခဲ့ႏုိင္ဘူး။
ဂ်မီလာ, ျငင္းေနဖုိ႔ အခ်ိန္မရွိဘူး။
လာဒ္လီ နဲ႕ ရွဗ္နမ္း ကုိ အခုပဲ အေနာက္ေပါက္က ေခၚသြားေတာ့။
ငါတုိ႕ အခ်ိန္မေရြး တုိက္ခုိက္ ခံရႏုိင္တယ္။
စလင္းမ္.
ေစာင္ မေအေပးေတြ ...
အားလုံး , ေနရာယူထားၾက
အန္တီ, ဒီကသြားေတာ့!
ေသေသခ်ာခ်ာ ခ်ိန္ထားၾက ေဟ့ေကာင္ေတြ။
႐ူဗီနာ. - စလင္းမ္, သတိထား။
သတိထား။
အဲ့ဒါ မင္းမယားေတြလားကြ? ပစ္သတ္စမ္း။
ေသနတ္ေလး ႏွစ္လက္ သုံးလက္ေလာက္ပဲ ရွိတာ။
ပစ္သတ္ၾကစမ္း။
လဒူေကာင္ေတြ, သြား ဖာ ေတြနဲ႕ သြားေန
ေသစမ္း။
မီနား! - မီနား.
ေမေဘးေတြ ေနာက္က ေခ်ာင္းပစ္တယ္။
မသာ ေသခ်င္းဆုိးေတြ
လုပ္ၾကစမ္း ငါ့ေကာင္ေတြ ျမန္ျမန္လုပ္ၾကစမ္း။
လာၾက ငုံ႕ၿပီးလာၾက။
ဒီကေန အျမန္ ကိစၥဖ်က္လုိက္။
ရာနီး, ဂ႐ုစုိက္!
မသာ ေသခ်င္းဆုိးေကာင္ေတြ!
လတ္တား!
ေသာက္က်ိဳးနည္း ေအာက္တန္းစားမ
ဘာအတြက္မ်ား ေလာေနတာလဲ?
ေဟ့!
ဟဲ့!
ရပ္လုိက္စမ္း!
သူ႕ကုိ ရပ္ခုိင္းစမ္း သူ႕ကုိ ရပ္ခုိင္းေလ
ရပ္စမ္း။
သူက ငါ့သမီးသာသာပဲ ရွိေသးတာ သူ႕ကုိ ရပ္ခုိင္းစမ္း။
ငါ မွားသြားပါတယ္. ငါ့ အမွားပါ!
ဒီမွာၾကည့္. ငါ့အမွားပါ။
အမွားလုပ္မိတာပါ. ေတာ္ပါေတာ့။
ေဟ့... သူတုိ႔ကို သြားခုိင္းလုိက္။
သူတုိ႔ သြားပါေစ။ သြားခုိင္းလုိက္။
အဝတ္ေတြ ျပန္ဝတ္လုိက္ပါ သမီးေလးရယ္။
ငါ့ကုိ ခႊင့္လြတ္ပါ။
ဘုရားေရ...
ျပည္တန္ဆာေတြမွာ လင္ေယာက်္ား ရွိခ်င္မွ ရွိလိမ့္မယ္
ဒါေပမယ့္ သမီးေတာ့ ေသခ်ာေပါက္ ရွိတယ္။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
စလင္းမ္.
ဘာမွ မေတြ႕ေတာ့ဘူး
အကုန္ ၿငိမ္က်သြားၿပီ။
အမ္ဘား. - အင္း.
လာ.
အမ္ဘား, ဂ႐ုစုိက္.
ႀကိဳဆုိပါတယ္ဗ်ာ။
ခင္ဗ်ားတုိ႕ကုိပဲ ေစာင့္ေနတာ။
ကဗီးရ္, ဒါေတြ ဘယ္တုန္းက ျဖစ္သြားတာလဲ?
ဆရာ မေတာ္တဆမႈ ဆုိတာ ဘယ္အခ်ိန္ျဖစ္မလဲ ခန္႔မွန္းလုိ႔ မရဘူးေလ။
ေဘဂြန္ဂ်မ္း.
သြားစုိ႔
ၿပီးသြားၿပီေဟ့။
မေအေပးေတြ!
မ်ိဳးမစစ္ေတြ!
ေသခ်င္းဆုိးေတြ!
ဘယ္ေျပးမလုိ႔လဲ ေခြးမသားေတြ? ငါတုိ႔အိမ္ကုိ မီးနဲ႕ရႈိ႕တယ္ေပါ့ ေခြးသားေတြ!
ရပ္စမ္း!
ထြက္ေျပးလုိ႔ လြတ္မယ္ထင္ေနတယ္ေပါ့ ?
အေသဆုိးေတြ!
ဦးေလး စလင္းမ္!
ခင္ဗ်ားတုိ႔ အတြက္ ေရႊ႕ေပးလုိက္ၿပီေနာ္။
အခု ခင္ဗ်ားတုိ႔ သြားလုိ႔ရၿပီ။
ခင္ဗ်ားတုိ႔ အလုပ္ က်န္႕ၾကာစရာ မလုိေတာ့ဘူး။
ခင္ဗ်ားၾကည့္ထား က်ဳပ္လူေတြ ခနေလးနဲ႕ ဒီေနရာကုိ အေျပာင္ရွင္းေပးလိမ့္မယ္။
ေဆာင္ၾကာၿမိဳင္ကုိ ေရႊ႕ပစ္ရတာဆုိေတာ့ အက်ိဳးေတာ့ မယုတ္ေလာက္ပါဘူး။
ဘာျဖစ္လုိ႕လဲ?
ေဟ့!
ေကာင္မေတြ, ဘယ္ကုိ သြားေနတာလဲ?
အကုန္ေသကုန္မယ္။ - ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ, ကဗီးရ္?
နင္တုိ႔ ေဖါက္သည္ေတြ လာကယ္မွာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။
ျပန္လာခဲ့။
ေနၾကဦးေလ!
အန္တီ!
ပဒ္မာဗာဒီ ဘုရင္မႀကီးရဲ႕ ပုံျပင္ေျပာျပပါဦး.
လမုိက္ည တစ္ညမွာေပါ့ ေလာကႀကီး တစ္ခုလုံးက အေမွာင္အတိနဲ႕။
ေနေတြ လေတြ မ်က္စီ အေရွ႕က ေပ်ာက္ကြယ္သြားလုိ႔။
၁၂၀၀၀ ေသာ ရဂ်ာပူရ္က အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ ခ်စ္တ္ရာ ဘုရာေက်ာင္းကုိ စု႐ုံးေရာက္ရွိလာၾကပါတယ္။
ဘုရင္မႀကီးက ဘုရာေက်ာင္းထဲကုိ ဝင္လာၿပီးေတာ့
မီးနတ္ဘုရားကို ႏႈိးထေစခဲ့ပါတယ္။
"အုိ မီးနတ္ဘုရား,"
"ကြ်န္မတုိ႔ အေသြးအသား အသက္ဝိဥာဏ္ေတြကုိ စားသုံးၿပီးေတာ့"
"ဒီအေမွာင္ထုကုိ အဆုံးသတ္ေပးေတာ္မူပါ ဘုရား"
ဘုရင္မႀကီး ပဒ္မာဗာဒီ ဟာ မီးအေ႐ွ႕မွာ ရပ္ေနရင္း
သူ႔မွာ ေရြးခ်ယ္စရာ ႏွစ္ခုပဲရွိတယ္။
ပထမ တစ္ခုက တသက္တာ သူ႕ကြ်န္ဘဝနဲ႕
ရန္သူကုိ အ႐ႈံးေပး အညံ့ခံလုိက္မလား
ေနာက္တစ္ခုက သူ တသက္တာ ရွင္သန္ခဲ့ရသလုိ ဂုဏ္သေရရွိစြာနဲ႕
သူ႕ဘဝကုိ စေတးလုိက္မလား
ေခါင္းေပၚမွာ သရဖူနဲ႕
ဘုရင္မ တစ္ပါးပီပီ။
ေနာက္မွေတာ့...
ဘုရင္မႀကီးက ဒီအတုိင္း ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။
ဘုရင္မ ဝတ္စုံကုိ ဝတ္ဆင္လွွၽက္ပဲ
ေသအံဆဲဆဲ အခ်ိန္ဒီေရာက္ေအာင္
ဘုရင္မႀကီးဟာ မီးပုံထဲကုိ ခုံခ်ၿပီးေတာ့ ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိ အေသခံလုိက္ပါေတာ့တယ္။
ကမၺည္းတြင္ေစခဲ့ပါတယ္။
"ေမွာင္မုိက္ျခင္းေတြ တေျဖးေျဖး ေမွးမွိန္လာခဲ့ရင္"
"ဝမ္းနည္ မုိးတိမ္ေတြ ကြယ္ေပ်ာက္သြားတဲ့ အခါ"
"တုိ႔ေတြ ပယ္လယ္ျပင္ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ိဳးနဲ႕ ဂုဏ္တင့္တယ္္အံ့"
"ေကာင္းကင္ျပာေတြ စီးခ်က္ညီညီ ကျပေျဖာ္ေျဖတဲ့ အခါ"
"ဒီေလာကႀကီးက သီခ်င္းေလးေတြ တြန္က်ဴးေပလိမ့္မယ္."
"ေဟာဒီ့ အာရုဏ္ဦးေလးဟာ ဒုိ႔ေတြထံမွ အစခ်ီလာလိမ့္ေပမည္."
"အဲ့ဒီ အာ႐ုဏ္ဦးေလးကုိ"
"ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တုိ႔ေတြ တန္းတ ေမွွွၽာ္လင့္ခဲ့ရတာပါ"
"ဒီတင့္တယ္လွတဲ့ လင္းအာ႐ုဏ္ေလးအတြက္"
"တုိ႔ေတြ မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ ၾကံ့ၾကံ့ခံ ရင္ဆုိင္ခဲ့ရတာ."
"ဒီလုိ လြမ္းေဆြး မက္ေမာေနတဲ့ ဝိဥာဏ္ေတြကုိေတာ့"
"တစ္ေန႕ေန႕မွာ ေကာင္းခ်ီးေပးမွာပါ."
"ေဟာဒီ့ အာရုဏ္ဦးေလးဟာ ဒုိ႔ေတြထံမွ အစခ်ီလာလိမ့္ေပမည္."
"ဒုိ႔ ဆႏၵေတြရဲ႕ ေတာင္းဆုိမႈေတြက"
"အမ်ားႀကီး မဟုတ္ပါဘူး"
"ေျမႀကီးေတာင္ တန္ဖုိးရွိပါတယ္ဆုိရင္"
"လူေတြျဖစ္တဲ့ ဒုိေတြ႕မွာ ဘာတန္ေၾကးမွ မရွိေလဘူးလား"
"လူသားေတြရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာဟာ"
"တန္ဖုိးျဖတ္လုိ႔ မရႏုိင္ပါဘူး"
"ေဟာဒီ့ အာရုဏ္ဦးေလးဟာ ဒုိ႔ေတြထံမွ အစခ်ီလာလိမ့္ေပမည္."
Translated by Zaw Htoo